จะไปแล้ว
 
คืนนี้ก็บินแล้ว จะเป็นไงเนี่ย
ตอนนี้เครียดนะ หลายๆเรื่องๆ เรื่องงานด้วยแหละ
มันเลยทำให้มั้งเบื่อ ทั้งเซ็ง
เมื่อวานอารมณ์แปรปรวนมาก ก็หลายอย่างอ่ะนะ
ได้ออกไปนั่งนอกบ้านสัก 2 ชั่วโมง นั่งดูดาวที่มองไม่ค่อยจะเห็น
ก็อารมณ์เย็นลง แต่ว่ายุงกัดว่ะ (-*-)
ตอนนี้ก็พยายามค่อยๆคิด ค่อยๆทำ
แต่จริงๆจะไปอยู่แล้วเนี่ย เฮ้อ... จะทำอะไรทันไหมก็ไม่รู้
ขอบคุณทุกคนที่อวยพรนะคะ
หวังว่าจะเป็นทริปที่ดีของเราอีก 1 ทริปเหมือนกัน
สาธุ...
ขอบ่นอะไรหน่อยเหอะ
อยากจะเล่าให้ฟังบางอย่าง มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้เราโมโหขึ้นมาอ่ะนะ
ปกติแล้วเรื่องรับฝากซื้อของเนี่ย
ตัวเราไม่ค่อยรับฝากหนังสือนะ
ไปมากี่รอบ ก็ไม่ชอบรับฝากหนังสือ
เพราะมันหนักมาก โอเคเล่มเดียวอ่ะไม่หนัก
แต่หลายๆคน มันก็หลายเล่มน่ะ ก็ลองคิดดู
บางทีก็ปฎิเสธอะไรไม่ค่อยออก เพราะรู้จักกันใช่ไหม
บางคนเราไปถามตัวเขาเองเลย อันนี้ไม่นับ
หรือขนาดบางคน สนิทมาก เจอกันทุกวัน ยังไม่กล้าจะฝากอะไร
แต่บางคนคิดที่จะฝากก็กลับไม่ถามเราสักนิดเลยว่า
"ขนกลับมาไหวไหม" หรือ "ฝากได้เปล่า"
คือไงอ่ะ เอาเงินมาแล้วก็จบ? มันเป็นหน้าที่ที่เราต้องทำหรือเปล่า?
ถ้าคุณจะเอา ชั้นก็ต้องทำใช่มะเนี่ย?
หลายครั้งที่ของเราหนัก จนต้องใช้บริการขนของแทนแบกเอง
บางทีก็ต้องออกเงินค่าของที่น้ำหนักเกินอีก
ไม่รู้เหมือนกันว่าเงินตรงนั้น เราก็ต้องออกเองใช่ไหม
คือออกเองอ่ะ ออกได้ เงินน่ะมี
แต่มันก็รู้สึกว่า มีใครนึกถึงคำว่าความเกรงใจกันบ้างหรือเปล่า
มีน้ำใจกันบ้างไหม
ก็แค่นั้นแหละ
 
ไปแระดีกว่า
ไม่อยากหงุดหงิดอะไรไปกว่านี้
แล้วเจอกันหน้าต่อไป
แล้วจะพยายามมาอัพรีพอร์ตงานจับมือพรุ่งนี้นะ
พีเอส.
ถ้าใครรู้ตัวว่าทำแบบนั้น ก็ไม่ต้องกลัวเราโกรธหรอกนะ
เพราะเราไม่โกรธหรอก เรื่องมันผ่านไปแล้ว
ก็แค่อยากให้รู้ว่า เราก็อึดอัดเป็นเหมือนกัน
อย่าทำตัวแบบนี้กับเราอีก.....
เพราะเราไม่ใช่คนดี ที่จะแบกรับอะไรได้นานนักหรอกนะ
ไม่อยากจะไปด่าให้เสียชื่อว่า เป็นคนรู้จักกัน
(-*-)






