counter 219,762

จะไปแล้ว

 


คืนนี้ก็บินแล้ว จะเป็นไงเนี่ย
ตอนนี้เครียดนะ หลายๆเรื่องๆ เรื่องงานด้วยแหละ
มันเลยทำให้มั้งเบื่อ ทั้งเซ็ง


เมื่อวานอารมณ์แปรปรวนมาก ก็หลายอย่างอ่ะนะ
ได้ออกไปนั่งนอกบ้านสัก 2 ชั่วโมง นั่งดูดาวที่มองไม่ค่อยจะเห็น
ก็อารมณ์เย็นลง แต่ว่ายุงกัดว่ะ (-*-)


ตอนนี้ก็พยายามค่อยๆคิด ค่อยๆทำ
แต่จริงๆจะไปอยู่แล้วเนี่ย เฮ้อ... จะทำอะไรทันไหมก็ไม่รู้


ขอบคุณทุกคนที่อวยพรนะคะ
หวังว่าจะเป็นทริปที่ดีของเราอีก 1 ทริปเหมือนกัน
สาธุ...



ขอบ่นอะไรหน่อยเหอะ
อยากจะเล่าให้ฟังบางอย่าง มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้เราโมโหขึ้นมาอ่ะนะ


ปกติแล้วเรื่องรับฝากซื้อของเนี่ย
ตัวเราไม่ค่อยรับฝากหนังสือนะ
ไปมากี่รอบ ก็ไม่ชอบรับฝากหนังสือ
เพราะมันหนักมาก โอเคเล่มเดียวอ่ะไม่หนัก
แต่หลายๆคน มันก็หลายเล่มน่ะ ก็ลองคิดดู
บางทีก็ปฎิเสธอะไรไม่ค่อยออก เพราะรู้จักกันใช่ไหม
บางคนเราไปถามตัวเขาเองเลย อันนี้ไม่นับ
หรือขนาดบางคน สนิทมาก เจอกันทุกวัน ยังไม่กล้าจะฝากอะไร
แต่บางคนคิดที่จะฝากก็กลับไม่ถามเราสักนิดเลยว่า
"ขนกลับมาไหวไหม" หรือ "ฝากได้เปล่า"
คือไงอ่ะ เอาเงินมาแล้วก็จบ? มันเป็นหน้าที่ที่เราต้องทำหรือเปล่า?
ถ้าคุณจะเอา ชั้นก็ต้องทำใช่มะเนี่ย?


หลายครั้งที่ของเราหนัก จนต้องใช้บริการขนของแทนแบกเอง
บางทีก็ต้องออกเงินค่าของที่น้ำหนักเกินอีก
ไม่รู้เหมือนกันว่าเงินตรงนั้น เราก็ต้องออกเองใช่ไหม
คือออกเองอ่ะ ออกได้ เงินน่ะมี
แต่มันก็รู้สึกว่า มีใครนึกถึงคำว่าความเกรงใจกันบ้างหรือเปล่า
มีน้ำใจกันบ้างไหม
ก็แค่นั้นแหละ


 



ไปแระดีกว่า
ไม่อยากหงุดหงิดอะไรไปกว่านี้
แล้วเจอกันหน้าต่อไป
แล้วจะพยายามมาอัพรีพอร์ตงานจับมือพรุ่งนี้นะ




พีเอส.

ถ้าใครรู้ตัวว่าทำแบบนั้น ก็ไม่ต้องกลัวเราโกรธหรอกนะ
เพราะเราไม่โกรธหรอก เรื่องมันผ่านไปแล้ว
ก็แค่อยากให้รู้ว่า เราก็อึดอัดเป็นเหมือนกัน
อย่าทำตัวแบบนี้กับเราอีก.....
เพราะเราไม่ใช่คนดี ที่จะแบกรับอะไรได้นานนักหรอกนะ
ไม่อยากจะไปด่าให้เสียชื่อว่า เป็นคนรู้จักกัน









(-*-)





จะไปแล้ว

 


คืนนี้ก็บินแล้ว จะเป็นไงเนี่ย
ตอนนี้เครียดนะ หลายๆเรื่องๆ เรื่องงานด้วยแหละ
มันเลยทำให้มั้งเบื่อ ทั้งเซ็ง


เมื่อวานอารมณ์แปรปรวนมาก ก็หลายอย่างอ่ะนะ
ได้ออกไปนั่งนอกบ้านสัก 2 ชั่วโมง นั่งดูดาวที่มองไม่ค่อยจะเห็น
ก็อารมณ์เย็นลง แต่ว่ายุงกัดว่ะ (-*-)


ตอนนี้ก็พยายามค่อยๆคิด ค่อยๆทำ
แต่จริงๆจะไปอยู่แล้วเนี่ย เฮ้อ... จะทำอะไรทันไหมก็ไม่รู้


ขอบคุณทุกคนที่อวยพรนะคะ
หวังว่าจะเป็นทริปที่ดีของเราอีก 1 ทริปเหมือนกัน
สาธุ...



ขอบ่นอะไรหน่อยเหอะ
อยากจะเล่าให้ฟังบางอย่าง มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้เราโมโหขึ้นมาอ่ะนะ


ปกติแล้วเรื่องรับฝากซื้อของเนี่ย
ตัวเราไม่ค่อยรับฝากหนังสือนะ
ไปมากี่รอบ ก็ไม่ชอบรับฝากหนังสือ
เพราะมันหนักมาก โอเคเล่มเดียวอ่ะไม่หนัก
แต่หลายๆคน มันก็หลายเล่มน่ะ ก็ลองคิดดู
บางทีก็ปฎิเสธอะไรไม่ค่อยออก เพราะรู้จักกันใช่ไหม
บางคนเราไปถามตัวเขาเองเลย อันนี้ไม่นับ
หรือขนาดบางคน สนิทมาก เจอกันทุกวัน ยังไม่กล้าจะฝากอะไร
แต่บางคนคิดที่จะฝากก็กลับไม่ถามเราสักนิดเลยว่า
"ขนกลับมาไหวไหม" หรือ "ฝากได้เปล่า"
คือไงอ่ะ เอาเงินมาแล้วก็จบ? มันเป็นหน้าที่ที่เราต้องทำหรือเปล่า?
ถ้าคุณจะเอา ชั้นก็ต้องทำใช่มะเนี่ย?


หลายครั้งที่ของเราหนัก จนต้องใช้บริการขนของแทนแบกเอง
บางทีก็ต้องออกเงินค่าของที่น้ำหนักเกินอีก
ไม่รู้เหมือนกันว่าเงินตรงนั้น เราก็ต้องออกเองใช่ไหม
คือออกเองอ่ะ ออกได้ เงินน่ะมี
แต่มันก็รู้สึกว่า มีใครนึกถึงคำว่าความเกรงใจกันบ้างหรือเปล่า
มีน้ำใจกันบ้างไหม
ก็แค่นั้นแหละ


 



ไปแระดีกว่า
ไม่อยากหงุดหงิดอะไรไปกว่านี้
แล้วเจอกันหน้าต่อไป
แล้วจะพยายามมาอัพรีพอร์ตงานจับมือพรุ่งนี้นะ




พีเอส.

ถ้าใครรู้ตัวว่าทำแบบนั้น ก็ไม่ต้องกลัวเราโกรธหรอกนะ
เพราะเราไม่โกรธหรอก เรื่องมันผ่านไปแล้ว
ก็แค่อยากให้รู้ว่า เราก็อึดอัดเป็นเหมือนกัน
อย่าทำตัวแบบนี้กับเราอีก.....
เพราะเราไม่ใช่คนดี ที่จะแบกรับอะไรได้นานนักหรอกนะ
ไม่อยากจะไปด่าให้เสียชื่อว่า เป็นคนรู้จักกัน









(-*-)





โฮฮฮฮ...

 





และแล้วจากการที่จะบอกว่าไปทะเลก็ปิดไม่มิด
ในที่สุดก็บอกป๊าไปตามตรงอยู่ดี ก็มันทำไม่ได้อ่ะ การปิดบังป๊าเนี่ย
จริงๆก็แค่บอกว่าจะไปเที่ยวนะ ป๊ารู้เลย (-*-)
สุดท้ายก็โดนว่าเรื่องการใช้เงินนิดหน่อย แต่ดูเหมือนจะงอนแฮะ
(T_T)





จริงๆก็สมควรถูกด่า คิดๆแล้วก็บ้าดีแท้
เงินตอนนี้ที่ใช้ไปกับการตามดารา มันเอาไปซื้อรถหรูๆได้ในราคาเงินสดแล้วนะเนี่ย
(แต่ถ้าเทียบกับคนอื่นๆที่รู้จัก คงมีคนซื้อบ้านเดี่ยวได้แล้วเลยทีเดียว 555+)


เอาเถอะ อย่างน้อยเราก็ไม่อยากโกหกป๊าอ่ะ
ไม่อยากไม่สบายใจ มีอะไรก็บอกไปตรงๆดีกว่า



เฮ้อ.... ตอนนี้ก็เลยเซ็งๆไปหน่อยอ่ะนะ
อารมณ์จะไม่ค่อยดี
ใครเจอเราดุใส่ก็อย่าตกใจไป ขอโทษด้วย
แต่ไม่นานหรอก เดี๋ยวมันก็ลืม (ฮ่า)


ในที่สุดก็ผ่าน เหอ เหอ
ขอบคุณเบียร์เรื่องไปเอาวีซ่าให้
เปิดมาดู VISA ถึงกับอึ้ง... อะไรมันจะหน้าบวมเหมือนลูกโป่งใกล้แตกขนาดนี้  โฮ
นี่เราอ้วนมากแล้วเหรอเนี่ย!!!


จริงๆตอนแรกที่ไปขอก็แอบตื้นเต้นลุ้นเรื่องผ่าน ไม่ผ่าน
ก็ไม่รู้จะลุ้นไปทำไม ทำอย่างกับเคยไม่ผ่านงั้นแหละ
ครั้งที่ 9 แล้วนะ



การไปญี่ปุ่นครั้งนี้เป็นอะไรที่เครียดที่สุดที่เคยไปมา 8 ครั้งเลย
ทั้งรู้สึกกลัว ทั้งตื่นเต้น เพราะไม่รู้จะเป็นยังไงต่อไป
กลับมาจะดี๊ด๊าแฮปปี้ หรือจะหม่นหมองเศร้าสร้อยไปกว่าเดิม
เดี๋ยวก็รู้.... อีกไม่กี่วันแล้ว เหอ เหอ
ชีวิตตูจะเป็นไงว๊า...




 



พีเอส


ใครจะโอนเงินอะไรก็โอนมาแล้วโทรมาบอกด้วย
ไม่งั้นจะทำงงๆแล้วลืมไปนะ 555+




 





 

จะไปแล้ว

 


คืนนี้ก็บินแล้ว จะเป็นไงเนี่ย
ตอนนี้เครียดนะ หลายๆเรื่องๆ เรื่องงานด้วยแหละ
มันเลยทำให้มั้งเบื่อ ทั้งเซ็ง


เมื่อวานอารมณ์แปรปรวนมาก ก็หลายอย่างอ่ะนะ
ได้ออกไปนั่งนอกบ้านสัก 2 ชั่วโมง นั่งดูดาวที่มองไม่ค่อยจะเห็น
ก็อารมณ์เย็นลง แต่ว่ายุงกัดว่ะ (-*-)


ตอนนี้ก็พยายามค่อยๆคิด ค่อยๆทำ
แต่จริงๆจะไปอยู่แล้วเนี่ย เฮ้อ... จะทำอะไรทันไหมก็ไม่รู้


ขอบคุณทุกคนที่อวยพรนะคะ
หวังว่าจะเป็นทริปที่ดีของเราอีก 1 ทริปเหมือนกัน
สาธุ...



ขอบ่นอะไรหน่อยเหอะ
อยากจะเล่าให้ฟังบางอย่าง มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้เราโมโหขึ้นมาอ่ะนะ


ปกติแล้วเรื่องรับฝากซื้อของเนี่ย
ตัวเราไม่ค่อยรับฝากหนังสือนะ
ไปมากี่รอบ ก็ไม่ชอบรับฝากหนังสือ
เพราะมันหนักมาก โอเคเล่มเดียวอ่ะไม่หนัก
แต่หลายๆคน มันก็หลายเล่มน่ะ ก็ลองคิดดู
บางทีก็ปฎิเสธอะไรไม่ค่อยออก เพราะรู้จักกันใช่ไหม
บางคนเราไปถามตัวเขาเองเลย อันนี้ไม่นับ
หรือขนาดบางคน สนิทมาก เจอกันทุกวัน ยังไม่กล้าจะฝากอะไร
แต่บางคนคิดที่จะฝากก็กลับไม่ถามเราสักนิดเลยว่า
"ขนกลับมาไหวไหม" หรือ "ฝากได้เปล่า"
คือไงอ่ะ เอาเงินมาแล้วก็จบ? มันเป็นหน้าที่ที่เราต้องทำหรือเปล่า?
ถ้าคุณจะเอา ชั้นก็ต้องทำใช่มะเนี่ย?


หลายครั้งที่ของเราหนัก จนต้องใช้บริการขนของแทนแบกเอง
บางทีก็ต้องออกเงินค่าของที่น้ำหนักเกินอีก
ไม่รู้เหมือนกันว่าเงินตรงนั้น เราก็ต้องออกเองใช่ไหม
คือออกเองอ่ะ ออกได้ เงินน่ะมี
แต่มันก็รู้สึกว่า มีใครนึกถึงคำว่าความเกรงใจกันบ้างหรือเปล่า
มีน้ำใจกันบ้างไหม
ก็แค่นั้นแหละ


 



ไปแระดีกว่า
ไม่อยากหงุดหงิดอะไรไปกว่านี้
แล้วเจอกันหน้าต่อไป
แล้วจะพยายามมาอัพรีพอร์ตงานจับมือพรุ่งนี้นะ




พีเอส.

ถ้าใครรู้ตัวว่าทำแบบนั้น ก็ไม่ต้องกลัวเราโกรธหรอกนะ
เพราะเราไม่โกรธหรอก เรื่องมันผ่านไปแล้ว
ก็แค่อยากให้รู้ว่า เราก็อึดอัดเป็นเหมือนกัน
อย่าทำตัวแบบนี้กับเราอีก.....
เพราะเราไม่ใช่คนดี ที่จะแบกรับอะไรได้นานนักหรอกนะ
ไม่อยากจะไปด่าให้เสียชื่อว่า เป็นคนรู้จักกัน









(-*-)





โฮฮฮฮ...

 





และแล้วจากการที่จะบอกว่าไปทะเลก็ปิดไม่มิด
ในที่สุดก็บอกป๊าไปตามตรงอยู่ดี ก็มันทำไม่ได้อ่ะ การปิดบังป๊าเนี่ย
จริงๆก็แค่บอกว่าจะไปเที่ยวนะ ป๊ารู้เลย (-*-)
สุดท้ายก็โดนว่าเรื่องการใช้เงินนิดหน่อย แต่ดูเหมือนจะงอนแฮะ
(T_T)





จริงๆก็สมควรถูกด่า คิดๆแล้วก็บ้าดีแท้
เงินตอนนี้ที่ใช้ไปกับการตามดารา มันเอาไปซื้อรถหรูๆได้ในราคาเงินสดแล้วนะเนี่ย
(แต่ถ้าเทียบกับคนอื่นๆที่รู้จัก คงมีคนซื้อบ้านเดี่ยวได้แล้วเลยทีเดียว 555+)


เอาเถอะ อย่างน้อยเราก็ไม่อยากโกหกป๊าอ่ะ
ไม่อยากไม่สบายใจ มีอะไรก็บอกไปตรงๆดีกว่า



เฮ้อ.... ตอนนี้ก็เลยเซ็งๆไปหน่อยอ่ะนะ
อารมณ์จะไม่ค่อยดี
ใครเจอเราดุใส่ก็อย่าตกใจไป ขอโทษด้วย
แต่ไม่นานหรอก เดี๋ยวมันก็ลืม (ฮ่า)


ในที่สุดก็ผ่าน เหอ เหอ
ขอบคุณเบียร์เรื่องไปเอาวีซ่าให้
เปิดมาดู VISA ถึงกับอึ้ง... อะไรมันจะหน้าบวมเหมือนลูกโป่งใกล้แตกขนาดนี้  โฮ
นี่เราอ้วนมากแล้วเหรอเนี่ย!!!


จริงๆตอนแรกที่ไปขอก็แอบตื้นเต้นลุ้นเรื่องผ่าน ไม่ผ่าน
ก็ไม่รู้จะลุ้นไปทำไม ทำอย่างกับเคยไม่ผ่านงั้นแหละ
ครั้งที่ 9 แล้วนะ



การไปญี่ปุ่นครั้งนี้เป็นอะไรที่เครียดที่สุดที่เคยไปมา 8 ครั้งเลย
ทั้งรู้สึกกลัว ทั้งตื่นเต้น เพราะไม่รู้จะเป็นยังไงต่อไป
กลับมาจะดี๊ด๊าแฮปปี้ หรือจะหม่นหมองเศร้าสร้อยไปกว่าเดิม
เดี๋ยวก็รู้.... อีกไม่กี่วันแล้ว เหอ เหอ
ชีวิตตูจะเป็นไงว๊า...




 



พีเอส


ใครจะโอนเงินอะไรก็โอนมาแล้วโทรมาบอกด้วย
ไม่งั้นจะทำงงๆแล้วลืมไปนะ 555+




 





 

รักนะ 24 ชั่วโมง

 



 



ปกติแล้วไม่ดูหนังรัก



ใครรู้จักเราดีก็จะรู้ว่า เป็นคนชอบหนังโฉด
ไม่ก็ฆาตกรรม หรือแวมไพร์ อันนี้จะโปรดมาก
จะแนวแอคชั่น วิทยาศาสตร์ ไซไฟก็ได้ ดูเอามัน
หนังมาร์เวลก็โอเค ดูมาแต่เด็กแล้ว ชอบเหมือนกัน
แต่หนังที่ชอบจริงๆจะออกแนวมืดหม่นหน่อยๆ
ซึ่งหนังรักเนี่ย ไม่ค่อยอยู่ในแนวตัวเองเล๊ย


เมื่อก่อน ไม่มีใครบังคับได้อ่ะนะ
จะไม่ดูหนังที่ไม่อยากดู จนมาตอนนี้อะไรก็เปลี่ยนไป
ตามใจคนอื่นมากขึ้น ก็เลยได้ดูหนังหลายแนวมากขึ้น
นี่แหละ ในที่สุดชั้นก็ไปดู "รักนะ 24 ชั่วโมง"


ตัวเรื่องก็เรื่อยๆ แต่บอกได้เลยว่าน่ารักดี ซึ้งเล็กๆ
ตอนดำเนินเรื่องบางทีก็ดูเรียบๆ แต่ตอนฮาก็ทำเอาไหลตกเก้าอี้ไปเลยจริงๆ
ดีที่ว่าช็อตที่เป็นไฮไลท์ของเรา มันไม่เห็นในโฆษณา
แล้วก็ไม่คิดด้วยว่าจะมีอะไรแบบนี้
เลยฮาจนแบบว่าน้ำตาไหลพราก


ข้อดีของหนังเรื่องนี้ตามความคิดเรา อยู่ที่ตัวแสดงนำเลย
โดยเฉพาะฟิล์ม บทฮีจะน่ารัก ก็น่ารักสดใส ยิ้มทีโลกสว่าง
บทฮีจะเท่จะขรึม โอยยยยย ให้ใจไปเลย เบิ้ลเอ ไอเลิฟยู ฮ่าๆ
สูง แมน เท่ และสุขุม โหดนิดๆ (หรือไม่นิดวะ)
เอาเถอะ แต่พอตอนที่จะหวาน ก็กลับรู้สึกว่าอบอุ่นมากๆ
เง้อออออ......


 


(เพ้อไปสักแว่บ)


 


โฮะ โฮะ ตอนนี้รถเอาไปซ่อมเสร็จแล้ว ดีใจ...
ไม่คิดว่าการไม่มีรถ 1 วันแล้วต้องทำธุระล้านแปดเนี่ย
มันจะเหนื่อยขนาดนี้ คือไงอ่ะ มันเหนื่อยจริงๆนะ
บ้านอยู่นนท์ ทำงานสาธรอะไรงี้ แถมต้องแวะไปวิทยุ ยื่นวีซ่าอีก
ตอนเย็นมาแถวสามเสนอีก คือ โคตรวุ่นอ่ะ
แล้วไม่มีรถ (T_T) คือ ไม่ได้สำออยนะ แต่ไม่ถนัดกับการที่ต้องไปไหนโดยไม่มีรถจริงๆ
รู้สึกว่าลำบาก นั่งแท๊กซี่ก็ลำบากนะ มันมึนๆ ขับก็ไม่ได้ดั่งใจเราด้วย เฮ้อ
ตอนนี้รถเราเรียบร้อยแล้ว เหลือรถหมู ฮ่าๆ เสร็จไวๆนะ



ตอนนี้ซีดีซิงเกิ้ลของกอล์ฟไมค์ก็ออกแล้วที่ฮ่องกง
ญี่ปุ่นก็ได้กันบางส่วนแล้ว
ของไทยก็รอไปก่อน ดังนั้น เอามาฝาก (^^)
















จะหล่อกันไปไหน...
ขอบคุณเบียร์ด้วย แถมด้วยไดอารี่ลูคใหม่
ทำเอากรี๊ดกร๊าด เปิดหน้าไดอารี่ตัวเองทิ้งไว้เลย 555


เฮ้อ... ว่าแต่ยิ่งเห็นยิ่งอยากได้ไวๆแล้วอ้ะ!!!
บายเดอะเวย์ งานจับมือจัดที่โรงแรมชินนากาวะ พรินซ์ ขอรับ
เริ่มกังวล จะถ่อไปทันไหมเนี่ยตู ตั้งชินนากาวะแน่ะ!




(^^)




พีเอส.
ทำไมขามันชอบวิ่งหนี ไม่เข้าใจ
ทั้งๆที่จะไม่ได้เจอกันอีกตั้งนานนะ
โฮฮฮฮ.... เมื่อไหร่จะเลิกกลัวซะทีเนี่ย!!



พีเอส.สอง
ถึงหมู... อย่าหายไปงี้บ่อยนะ
ใจหายว่ะ









จะไปแล้ว

 


คืนนี้ก็บินแล้ว จะเป็นไงเนี่ย
ตอนนี้เครียดนะ หลายๆเรื่องๆ เรื่องงานด้วยแหละ
มันเลยทำให้มั้งเบื่อ ทั้งเซ็ง


เมื่อวานอารมณ์แปรปรวนมาก ก็หลายอย่างอ่ะนะ
ได้ออกไปนั่งนอกบ้านสัก 2 ชั่วโมง นั่งดูดาวที่มองไม่ค่อยจะเห็น
ก็อารมณ์เย็นลง แต่ว่ายุงกัดว่ะ (-*-)


ตอนนี้ก็พยายามค่อยๆคิด ค่อยๆทำ
แต่จริงๆจะไปอยู่แล้วเนี่ย เฮ้อ... จะทำอะไรทันไหมก็ไม่รู้


ขอบคุณทุกคนที่อวยพรนะคะ
หวังว่าจะเป็นทริปที่ดีของเราอีก 1 ทริปเหมือนกัน
สาธุ...



ขอบ่นอะไรหน่อยเหอะ
อยากจะเล่าให้ฟังบางอย่าง มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้เราโมโหขึ้นมาอ่ะนะ


ปกติแล้วเรื่องรับฝากซื้อของเนี่ย
ตัวเราไม่ค่อยรับฝากหนังสือนะ
ไปมากี่รอบ ก็ไม่ชอบรับฝากหนังสือ
เพราะมันหนักมาก โอเคเล่มเดียวอ่ะไม่หนัก
แต่หลายๆคน มันก็หลายเล่มน่ะ ก็ลองคิดดู
บางทีก็ปฎิเสธอะไรไม่ค่อยออก เพราะรู้จักกันใช่ไหม
บางคนเราไปถามตัวเขาเองเลย อันนี้ไม่นับ
หรือขนาดบางคน สนิทมาก เจอกันทุกวัน ยังไม่กล้าจะฝากอะไร
แต่บางคนคิดที่จะฝากก็กลับไม่ถามเราสักนิดเลยว่า
"ขนกลับมาไหวไหม" หรือ "ฝากได้เปล่า"
คือไงอ่ะ เอาเงินมาแล้วก็จบ? มันเป็นหน้าที่ที่เราต้องทำหรือเปล่า?
ถ้าคุณจะเอา ชั้นก็ต้องทำใช่มะเนี่ย?


หลายครั้งที่ของเราหนัก จนต้องใช้บริการขนของแทนแบกเอง
บางทีก็ต้องออกเงินค่าของที่น้ำหนักเกินอีก
ไม่รู้เหมือนกันว่าเงินตรงนั้น เราก็ต้องออกเองใช่ไหม
คือออกเองอ่ะ ออกได้ เงินน่ะมี
แต่มันก็รู้สึกว่า มีใครนึกถึงคำว่าความเกรงใจกันบ้างหรือเปล่า
มีน้ำใจกันบ้างไหม
ก็แค่นั้นแหละ


 



ไปแระดีกว่า
ไม่อยากหงุดหงิดอะไรไปกว่านี้
แล้วเจอกันหน้าต่อไป
แล้วจะพยายามมาอัพรีพอร์ตงานจับมือพรุ่งนี้นะ




พีเอส.

ถ้าใครรู้ตัวว่าทำแบบนั้น ก็ไม่ต้องกลัวเราโกรธหรอกนะ
เพราะเราไม่โกรธหรอก เรื่องมันผ่านไปแล้ว
ก็แค่อยากให้รู้ว่า เราก็อึดอัดเป็นเหมือนกัน
อย่าทำตัวแบบนี้กับเราอีก.....
เพราะเราไม่ใช่คนดี ที่จะแบกรับอะไรได้นานนักหรอกนะ
ไม่อยากจะไปด่าให้เสียชื่อว่า เป็นคนรู้จักกัน









(-*-)





โฮฮฮฮ...

 





และแล้วจากการที่จะบอกว่าไปทะเลก็ปิดไม่มิด
ในที่สุดก็บอกป๊าไปตามตรงอยู่ดี ก็มันทำไม่ได้อ่ะ การปิดบังป๊าเนี่ย
จริงๆก็แค่บอกว่าจะไปเที่ยวนะ ป๊ารู้เลย (-*-)
สุดท้ายก็โดนว่าเรื่องการใช้เงินนิดหน่อย แต่ดูเหมือนจะงอนแฮะ
(T_T)





จริงๆก็สมควรถูกด่า คิดๆแล้วก็บ้าดีแท้
เงินตอนนี้ที่ใช้ไปกับการตามดารา มันเอาไปซื้อรถหรูๆได้ในราคาเงินสดแล้วนะเนี่ย
(แต่ถ้าเทียบกับคนอื่นๆที่รู้จัก คงมีคนซื้อบ้านเดี่ยวได้แล้วเลยทีเดียว 555+)


เอาเถอะ อย่างน้อยเราก็ไม่อยากโกหกป๊าอ่ะ
ไม่อยากไม่สบายใจ มีอะไรก็บอกไปตรงๆดีกว่า



เฮ้อ.... ตอนนี้ก็เลยเซ็งๆไปหน่อยอ่ะนะ
อารมณ์จะไม่ค่อยดี
ใครเจอเราดุใส่ก็อย่าตกใจไป ขอโทษด้วย
แต่ไม่นานหรอก เดี๋ยวมันก็ลืม (ฮ่า)


ในที่สุดก็ผ่าน เหอ เหอ
ขอบคุณเบียร์เรื่องไปเอาวีซ่าให้
เปิดมาดู VISA ถึงกับอึ้ง... อะไรมันจะหน้าบวมเหมือนลูกโป่งใกล้แตกขนาดนี้  โฮ
นี่เราอ้วนมากแล้วเหรอเนี่ย!!!


จริงๆตอนแรกที่ไปขอก็แอบตื้นเต้นลุ้นเรื่องผ่าน ไม่ผ่าน
ก็ไม่รู้จะลุ้นไปทำไม ทำอย่างกับเคยไม่ผ่านงั้นแหละ
ครั้งที่ 9 แล้วนะ



การไปญี่ปุ่นครั้งนี้เป็นอะไรที่เครียดที่สุดที่เคยไปมา 8 ครั้งเลย
ทั้งรู้สึกกลัว ทั้งตื่นเต้น เพราะไม่รู้จะเป็นยังไงต่อไป
กลับมาจะดี๊ด๊าแฮปปี้ หรือจะหม่นหมองเศร้าสร้อยไปกว่าเดิม
เดี๋ยวก็รู้.... อีกไม่กี่วันแล้ว เหอ เหอ
ชีวิตตูจะเป็นไงว๊า...




 



พีเอส


ใครจะโอนเงินอะไรก็โอนมาแล้วโทรมาบอกด้วย
ไม่งั้นจะทำงงๆแล้วลืมไปนะ 555+




 





 

รักนะ 24 ชั่วโมง

 



 



ปกติแล้วไม่ดูหนังรัก



ใครรู้จักเราดีก็จะรู้ว่า เป็นคนชอบหนังโฉด
ไม่ก็ฆาตกรรม หรือแวมไพร์ อันนี้จะโปรดมาก
จะแนวแอคชั่น วิทยาศาสตร์ ไซไฟก็ได้ ดูเอามัน
หนังมาร์เวลก็โอเค ดูมาแต่เด็กแล้ว ชอบเหมือนกัน
แต่หนังที่ชอบจริงๆจะออกแนวมืดหม่นหน่อยๆ
ซึ่งหนังรักเนี่ย ไม่ค่อยอยู่ในแนวตัวเองเล๊ย


เมื่อก่อน ไม่มีใครบังคับได้อ่ะนะ
จะไม่ดูหนังที่ไม่อยากดู จนมาตอนนี้อะไรก็เปลี่ยนไป
ตามใจคนอื่นมากขึ้น ก็เลยได้ดูหนังหลายแนวมากขึ้น
นี่แหละ ในที่สุดชั้นก็ไปดู "รักนะ 24 ชั่วโมง"


ตัวเรื่องก็เรื่อยๆ แต่บอกได้เลยว่าน่ารักดี ซึ้งเล็กๆ
ตอนดำเนินเรื่องบางทีก็ดูเรียบๆ แต่ตอนฮาก็ทำเอาไหลตกเก้าอี้ไปเลยจริงๆ
ดีที่ว่าช็อตที่เป็นไฮไลท์ของเรา มันไม่เห็นในโฆษณา
แล้วก็ไม่คิดด้วยว่าจะมีอะไรแบบนี้
เลยฮาจนแบบว่าน้ำตาไหลพราก


ข้อดีของหนังเรื่องนี้ตามความคิดเรา อยู่ที่ตัวแสดงนำเลย
โดยเฉพาะฟิล์ม บทฮีจะน่ารัก ก็น่ารักสดใส ยิ้มทีโลกสว่าง
บทฮีจะเท่จะขรึม โอยยยยย ให้ใจไปเลย เบิ้ลเอ ไอเลิฟยู ฮ่าๆ
สูง แมน เท่ และสุขุม โหดนิดๆ (หรือไม่นิดวะ)
เอาเถอะ แต่พอตอนที่จะหวาน ก็กลับรู้สึกว่าอบอุ่นมากๆ
เง้อออออ......


 


(เพ้อไปสักแว่บ)


 


โฮะ โฮะ ตอนนี้รถเอาไปซ่อมเสร็จแล้ว ดีใจ...
ไม่คิดว่าการไม่มีรถ 1 วันแล้วต้องทำธุระล้านแปดเนี่ย
มันจะเหนื่อยขนาดนี้ คือไงอ่ะ มันเหนื่อยจริงๆนะ
บ้านอยู่นนท์ ทำงานสาธรอะไรงี้ แถมต้องแวะไปวิทยุ ยื่นวีซ่าอีก
ตอนเย็นมาแถวสามเสนอีก คือ โคตรวุ่นอ่ะ
แล้วไม่มีรถ (T_T) คือ ไม่ได้สำออยนะ แต่ไม่ถนัดกับการที่ต้องไปไหนโดยไม่มีรถจริงๆ
รู้สึกว่าลำบาก นั่งแท๊กซี่ก็ลำบากนะ มันมึนๆ ขับก็ไม่ได้ดั่งใจเราด้วย เฮ้อ
ตอนนี้รถเราเรียบร้อยแล้ว เหลือรถหมู ฮ่าๆ เสร็จไวๆนะ



ตอนนี้ซีดีซิงเกิ้ลของกอล์ฟไมค์ก็ออกแล้วที่ฮ่องกง
ญี่ปุ่นก็ได้กันบางส่วนแล้ว
ของไทยก็รอไปก่อน ดังนั้น เอามาฝาก (^^)
















จะหล่อกันไปไหน...
ขอบคุณเบียร์ด้วย แถมด้วยไดอารี่ลูคใหม่
ทำเอากรี๊ดกร๊าด เปิดหน้าไดอารี่ตัวเองทิ้งไว้เลย 555


เฮ้อ... ว่าแต่ยิ่งเห็นยิ่งอยากได้ไวๆแล้วอ้ะ!!!
บายเดอะเวย์ งานจับมือจัดที่โรงแรมชินนากาวะ พรินซ์ ขอรับ
เริ่มกังวล จะถ่อไปทันไหมเนี่ยตู ตั้งชินนากาวะแน่ะ!




(^^)




พีเอส.
ทำไมขามันชอบวิ่งหนี ไม่เข้าใจ
ทั้งๆที่จะไม่ได้เจอกันอีกตั้งนานนะ
โฮฮฮฮ.... เมื่อไหร่จะเลิกกลัวซะทีเนี่ย!!



พีเอส.สอง
ถึงหมู... อย่าหายไปงี้บ่อยนะ
ใจหายว่ะ









E-MOUTH

 





ไม่น่าเชื่อว่าจะทำไปแล้ว
555+



เห็นหน้าตัวเองก็อนาถแล้วอ่ะ ฮ่าๆ
แต่กอล์ฟไมค์เนี่ยหล่อเชียว...  (อยู่แล้ว)



เอาเถอะ เห็นแล้วก็ขำดี นานๆทีมีอะไรฮาๆให้ได้นึกถึง
กอล์ฟอ่ะ หล๊อออ หล่อ ยิ้มตลอดเลย น่ารัก
ส่วนไมกี้เนี่ยนะ น่าหยิกสุดๆ แหม... เด็กอาร๊าย ช่างแซวเสียจริง
ตั้งแต่เริ่มแระ "เรียกน้องก็ได้ฮะ" แหม... ก็ทีมงานบอกว่าให้เรียกพี่กอล์ฟพี่ไมค์อ้ะ
หรือจะตอนจบ พอหมูพูดว่าฝากอะไรถึงแฟนๆ และแม่ยกไหม
ไมค์หันมามองแล้วบอกว่า "แม่ยก"
นี่ๆ... เดี๋ยวเจ้จับหยิกแก้มเลยนี่ (เริ่มประทุษร้ายเด็ก) ฮ่าๆ 
แต่ก็ไมค์ก็น่ารักแหละนะ น่ารักทั้งคู่เลยวันนั้นอ่ะ



จริงๆก็ตั้งแต่ตอนแรกที่เจอกันแล้ว น้องเนี่ยมาแอบฮาเราเฉย
แบบว่าโดนแซวเรื่อง แอ๊บเด็ก จากทีมงาน
ง่ะ มาเรียกเราเจ้เฉยเลย (-*-)
ทำไมอ่ะ อายุเยอะนี่มันเป็นไงฮะ ยังไงใจก็ (ชอบ) เด็กเฟ้ย
ฮ่าๆๆๆๆ



หมดไปอีกเรื่อง มาวันนี้แอบซวยๆ
แบบว่าอะไรไม่รู้ จู่ๆ ฟิวส์พัดลมของรถดันขาด -*-
แล้วมันเป็ยพัดลมที่จะทำงานเมื่อความร้อนขึ้นเกิน 90 องศาอ่ะ
ขับแล้วก็งง เฮ้ย เกิดอะไรขึ้นวะ ทำไมความร้อนขึ้น
ตกใจมาก รถก็ติดเพราะฝนตกอีก
เกือบแย่แน่ะ ดีนะว่า รีบเอารถหลบแถวๆถนนอังรีดูนังต์ทันอ่ะ
ตำรวจก็ใจดี บอกว่าตอนนี้กลับไม่ได้หรอก รถติดมาก
เดี่ยวรถจะร้อน จอดไว้นี่แหละ ไม่ล็อคล้อหรอก
แล้วก็บอกให้ไปเดินเล่น 3 ทุ่มค่อยกลับ
ต้องขอบคุณคุณตำรวจมากมายเลยนะเนี่ย (^^)


ยังดีที่วันนี้มีความสุข ได้เมาท์แตกกะพวกเดิมๆ
พี่อ้อมงี้ มิโอะงี้ ยิ่งอีกตอนกินข้าวเนี่ย ใครมาแอบฟังคงแย่แน่เรย ฮ่าๆ
สนุกดี ไม่เครียด ไม่คิดมาก เฮฮาไปเรื่อย
ผ่อนคลายดีแท้



สรุปว่าพรุ่งนี้ตอนเช้าต้องเอารถไปให้เค้าดูให้
ไม่รู้เป็นไรเปล่าเนี่ย ยังดี เดี๋ยวพร่งนี้จิ๊กคันอื่นไปขับได้นะ
ไม่งั้น คงไม่ยอมออกจากบ้านแน่ๆ ฮ่าๆ








(^^)

จะไปแล้ว

 


คืนนี้ก็บินแล้ว จะเป็นไงเนี่ย
ตอนนี้เครียดนะ หลายๆเรื่องๆ เรื่องงานด้วยแหละ
มันเลยทำให้มั้งเบื่อ ทั้งเซ็ง


เมื่อวานอารมณ์แปรปรวนมาก ก็หลายอย่างอ่ะนะ
ได้ออกไปนั่งนอกบ้านสัก 2 ชั่วโมง นั่งดูดาวที่มองไม่ค่อยจะเห็น
ก็อารมณ์เย็นลง แต่ว่ายุงกัดว่ะ (-*-)


ตอนนี้ก็พยายามค่อยๆคิด ค่อยๆทำ
แต่จริงๆจะไปอยู่แล้วเนี่ย เฮ้อ... จะทำอะไรทันไหมก็ไม่รู้


ขอบคุณทุกคนที่อวยพรนะคะ
หวังว่าจะเป็นทริปที่ดีของเราอีก 1 ทริปเหมือนกัน
สาธุ...



ขอบ่นอะไรหน่อยเหอะ
อยากจะเล่าให้ฟังบางอย่าง มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้เราโมโหขึ้นมาอ่ะนะ


ปกติแล้วเรื่องรับฝากซื้อของเนี่ย
ตัวเราไม่ค่อยรับฝากหนังสือนะ
ไปมากี่รอบ ก็ไม่ชอบรับฝากหนังสือ
เพราะมันหนักมาก โอเคเล่มเดียวอ่ะไม่หนัก
แต่หลายๆคน มันก็หลายเล่มน่ะ ก็ลองคิดดู
บางทีก็ปฎิเสธอะไรไม่ค่อยออก เพราะรู้จักกันใช่ไหม
บางคนเราไปถามตัวเขาเองเลย อันนี้ไม่นับ
หรือขนาดบางคน สนิทมาก เจอกันทุกวัน ยังไม่กล้าจะฝากอะไร
แต่บางคนคิดที่จะฝากก็กลับไม่ถามเราสักนิดเลยว่า
"ขนกลับมาไหวไหม" หรือ "ฝากได้เปล่า"
คือไงอ่ะ เอาเงินมาแล้วก็จบ? มันเป็นหน้าที่ที่เราต้องทำหรือเปล่า?
ถ้าคุณจะเอา ชั้นก็ต้องทำใช่มะเนี่ย?


หลายครั้งที่ของเราหนัก จนต้องใช้บริการขนของแทนแบกเอง
บางทีก็ต้องออกเงินค่าของที่น้ำหนักเกินอีก
ไม่รู้เหมือนกันว่าเงินตรงนั้น เราก็ต้องออกเองใช่ไหม
คือออกเองอ่ะ ออกได้ เงินน่ะมี
แต่มันก็รู้สึกว่า มีใครนึกถึงคำว่าความเกรงใจกันบ้างหรือเปล่า
มีน้ำใจกันบ้างไหม
ก็แค่นั้นแหละ


 



ไปแระดีกว่า
ไม่อยากหงุดหงิดอะไรไปกว่านี้
แล้วเจอกันหน้าต่อไป
แล้วจะพยายามมาอัพรีพอร์ตงานจับมือพรุ่งนี้นะ




พีเอส.

ถ้าใครรู้ตัวว่าทำแบบนั้น ก็ไม่ต้องกลัวเราโกรธหรอกนะ
เพราะเราไม่โกรธหรอก เรื่องมันผ่านไปแล้ว
ก็แค่อยากให้รู้ว่า เราก็อึดอัดเป็นเหมือนกัน
อย่าทำตัวแบบนี้กับเราอีก.....
เพราะเราไม่ใช่คนดี ที่จะแบกรับอะไรได้นานนักหรอกนะ
ไม่อยากจะไปด่าให้เสียชื่อว่า เป็นคนรู้จักกัน









(-*-)





โฮฮฮฮ...

 





และแล้วจากการที่จะบอกว่าไปทะเลก็ปิดไม่มิด
ในที่สุดก็บอกป๊าไปตามตรงอยู่ดี ก็มันทำไม่ได้อ่ะ การปิดบังป๊าเนี่ย
จริงๆก็แค่บอกว่าจะไปเที่ยวนะ ป๊ารู้เลย (-*-)
สุดท้ายก็โดนว่าเรื่องการใช้เงินนิดหน่อย แต่ดูเหมือนจะงอนแฮะ
(T_T)





จริงๆก็สมควรถูกด่า คิดๆแล้วก็บ้าดีแท้
เงินตอนนี้ที่ใช้ไปกับการตามดารา มันเอาไปซื้อรถหรูๆได้ในราคาเงินสดแล้วนะเนี่ย
(แต่ถ้าเทียบกับคนอื่นๆที่รู้จัก คงมีคนซื้อบ้านเดี่ยวได้แล้วเลยทีเดียว 555+)


เอาเถอะ อย่างน้อยเราก็ไม่อยากโกหกป๊าอ่ะ
ไม่อยากไม่สบายใจ มีอะไรก็บอกไปตรงๆดีกว่า



เฮ้อ.... ตอนนี้ก็เลยเซ็งๆไปหน่อยอ่ะนะ
อารมณ์จะไม่ค่อยดี
ใครเจอเราดุใส่ก็อย่าตกใจไป ขอโทษด้วย
แต่ไม่นานหรอก เดี๋ยวมันก็ลืม (ฮ่า)


ในที่สุดก็ผ่าน เหอ เหอ
ขอบคุณเบียร์เรื่องไปเอาวีซ่าให้
เปิดมาดู VISA ถึงกับอึ้ง... อะไรมันจะหน้าบวมเหมือนลูกโป่งใกล้แตกขนาดนี้  โฮ
นี่เราอ้วนมากแล้วเหรอเนี่ย!!!


จริงๆตอนแรกที่ไปขอก็แอบตื้นเต้นลุ้นเรื่องผ่าน ไม่ผ่าน
ก็ไม่รู้จะลุ้นไปทำไม ทำอย่างกับเคยไม่ผ่านงั้นแหละ
ครั้งที่ 9 แล้วนะ



การไปญี่ปุ่นครั้งนี้เป็นอะไรที่เครียดที่สุดที่เคยไปมา 8 ครั้งเลย
ทั้งรู้สึกกลัว ทั้งตื่นเต้น เพราะไม่รู้จะเป็นยังไงต่อไป
กลับมาจะดี๊ด๊าแฮปปี้ หรือจะหม่นหมองเศร้าสร้อยไปกว่าเดิม
เดี๋ยวก็รู้.... อีกไม่กี่วันแล้ว เหอ เหอ
ชีวิตตูจะเป็นไงว๊า...




 



พีเอส


ใครจะโอนเงินอะไรก็โอนมาแล้วโทรมาบอกด้วย
ไม่งั้นจะทำงงๆแล้วลืมไปนะ 555+




 





 

รักนะ 24 ชั่วโมง

 



 



ปกติแล้วไม่ดูหนังรัก



ใครรู้จักเราดีก็จะรู้ว่า เป็นคนชอบหนังโฉด
ไม่ก็ฆาตกรรม หรือแวมไพร์ อันนี้จะโปรดมาก
จะแนวแอคชั่น วิทยาศาสตร์ ไซไฟก็ได้ ดูเอามัน
หนังมาร์เวลก็โอเค ดูมาแต่เด็กแล้ว ชอบเหมือนกัน
แต่หนังที่ชอบจริงๆจะออกแนวมืดหม่นหน่อยๆ
ซึ่งหนังรักเนี่ย ไม่ค่อยอยู่ในแนวตัวเองเล๊ย


เมื่อก่อน ไม่มีใครบังคับได้อ่ะนะ
จะไม่ดูหนังที่ไม่อยากดู จนมาตอนนี้อะไรก็เปลี่ยนไป
ตามใจคนอื่นมากขึ้น ก็เลยได้ดูหนังหลายแนวมากขึ้น
นี่แหละ ในที่สุดชั้นก็ไปดู "รักนะ 24 ชั่วโมง"


ตัวเรื่องก็เรื่อยๆ แต่บอกได้เลยว่าน่ารักดี ซึ้งเล็กๆ
ตอนดำเนินเรื่องบางทีก็ดูเรียบๆ แต่ตอนฮาก็ทำเอาไหลตกเก้าอี้ไปเลยจริงๆ
ดีที่ว่าช็อตที่เป็นไฮไลท์ของเรา มันไม่เห็นในโฆษณา
แล้วก็ไม่คิดด้วยว่าจะมีอะไรแบบนี้
เลยฮาจนแบบว่าน้ำตาไหลพราก


ข้อดีของหนังเรื่องนี้ตามความคิดเรา อยู่ที่ตัวแสดงนำเลย
โดยเฉพาะฟิล์ม บทฮีจะน่ารัก ก็น่ารักสดใส ยิ้มทีโลกสว่าง
บทฮีจะเท่จะขรึม โอยยยยย ให้ใจไปเลย เบิ้ลเอ ไอเลิฟยู ฮ่าๆ
สูง แมน เท่ และสุขุม โหดนิดๆ (หรือไม่นิดวะ)
เอาเถอะ แต่พอตอนที่จะหวาน ก็กลับรู้สึกว่าอบอุ่นมากๆ
เง้อออออ......


 


(เพ้อไปสักแว่บ)


 


โฮะ โฮะ ตอนนี้รถเอาไปซ่อมเสร็จแล้ว ดีใจ...
ไม่คิดว่าการไม่มีรถ 1 วันแล้วต้องทำธุระล้านแปดเนี่ย
มันจะเหนื่อยขนาดนี้ คือไงอ่ะ มันเหนื่อยจริงๆนะ
บ้านอยู่นนท์ ทำงานสาธรอะไรงี้ แถมต้องแวะไปวิทยุ ยื่นวีซ่าอีก
ตอนเย็นมาแถวสามเสนอีก คือ โคตรวุ่นอ่ะ
แล้วไม่มีรถ (T_T) คือ ไม่ได้สำออยนะ แต่ไม่ถนัดกับการที่ต้องไปไหนโดยไม่มีรถจริงๆ
รู้สึกว่าลำบาก นั่งแท๊กซี่ก็ลำบากนะ มันมึนๆ ขับก็ไม่ได้ดั่งใจเราด้วย เฮ้อ
ตอนนี้รถเราเรียบร้อยแล้ว เหลือรถหมู ฮ่าๆ เสร็จไวๆนะ



ตอนนี้ซีดีซิงเกิ้ลของกอล์ฟไมค์ก็ออกแล้วที่ฮ่องกง
ญี่ปุ่นก็ได้กันบางส่วนแล้ว
ของไทยก็รอไปก่อน ดังนั้น เอามาฝาก (^^)
















จะหล่อกันไปไหน...
ขอบคุณเบียร์ด้วย แถมด้วยไดอารี่ลูคใหม่
ทำเอากรี๊ดกร๊าด เปิดหน้าไดอารี่ตัวเองทิ้งไว้เลย 555


เฮ้อ... ว่าแต่ยิ่งเห็นยิ่งอยากได้ไวๆแล้วอ้ะ!!!
บายเดอะเวย์ งานจับมือจัดที่โรงแรมชินนากาวะ พรินซ์ ขอรับ
เริ่มกังวล จะถ่อไปทันไหมเนี่ยตู ตั้งชินนากาวะแน่ะ!




(^^)




พีเอส.
ทำไมขามันชอบวิ่งหนี ไม่เข้าใจ
ทั้งๆที่จะไม่ได้เจอกันอีกตั้งนานนะ
โฮฮฮฮ.... เมื่อไหร่จะเลิกกลัวซะทีเนี่ย!!



พีเอส.สอง
ถึงหมู... อย่าหายไปงี้บ่อยนะ
ใจหายว่ะ









E-MOUTH

 





ไม่น่าเชื่อว่าจะทำไปแล้ว
555+



เห็นหน้าตัวเองก็อนาถแล้วอ่ะ ฮ่าๆ
แต่กอล์ฟไมค์เนี่ยหล่อเชียว...  (อยู่แล้ว)



เอาเถอะ เห็นแล้วก็ขำดี นานๆทีมีอะไรฮาๆให้ได้นึกถึง
กอล์ฟอ่ะ หล๊อออ หล่อ ยิ้มตลอดเลย น่ารัก
ส่วนไมกี้เนี่ยนะ น่าหยิกสุดๆ แหม... เด็กอาร๊าย ช่างแซวเสียจริง
ตั้งแต่เริ่มแระ "เรียกน้องก็ได้ฮะ" แหม... ก็ทีมงานบอกว่าให้เรียกพี่กอล์ฟพี่ไมค์อ้ะ
หรือจะตอนจบ พอหมูพูดว่าฝากอะไรถึงแฟนๆ และแม่ยกไหม
ไมค์หันมามองแล้วบอกว่า "แม่ยก"
นี่ๆ... เดี๋ยวเจ้จับหยิกแก้มเลยนี่ (เริ่มประทุษร้ายเด็ก) ฮ่าๆ 
แต่ก็ไมค์ก็น่ารักแหละนะ น่ารักทั้งคู่เลยวันนั้นอ่ะ



จริงๆก็ตั้งแต่ตอนแรกที่เจอกันแล้ว น้องเนี่ยมาแอบฮาเราเฉย
แบบว่าโดนแซวเรื่อง แอ๊บเด็ก จากทีมงาน
ง่ะ มาเรียกเราเจ้เฉยเลย (-*-)
ทำไมอ่ะ อายุเยอะนี่มันเป็นไงฮะ ยังไงใจก็ (ชอบ) เด็กเฟ้ย
ฮ่าๆๆๆๆ



หมดไปอีกเรื่อง มาวันนี้แอบซวยๆ
แบบว่าอะไรไม่รู้ จู่ๆ ฟิวส์พัดลมของรถดันขาด -*-
แล้วมันเป็ยพัดลมที่จะทำงานเมื่อความร้อนขึ้นเกิน 90 องศาอ่ะ
ขับแล้วก็งง เฮ้ย เกิดอะไรขึ้นวะ ทำไมความร้อนขึ้น
ตกใจมาก รถก็ติดเพราะฝนตกอีก
เกือบแย่แน่ะ ดีนะว่า รีบเอารถหลบแถวๆถนนอังรีดูนังต์ทันอ่ะ
ตำรวจก็ใจดี บอกว่าตอนนี้กลับไม่ได้หรอก รถติดมาก
เดี่ยวรถจะร้อน จอดไว้นี่แหละ ไม่ล็อคล้อหรอก
แล้วก็บอกให้ไปเดินเล่น 3 ทุ่มค่อยกลับ
ต้องขอบคุณคุณตำรวจมากมายเลยนะเนี่ย (^^)


ยังดีที่วันนี้มีความสุข ได้เมาท์แตกกะพวกเดิมๆ
พี่อ้อมงี้ มิโอะงี้ ยิ่งอีกตอนกินข้าวเนี่ย ใครมาแอบฟังคงแย่แน่เรย ฮ่าๆ
สนุกดี ไม่เครียด ไม่คิดมาก เฮฮาไปเรื่อย
ผ่อนคลายดีแท้



สรุปว่าพรุ่งนี้ตอนเช้าต้องเอารถไปให้เค้าดูให้
ไม่รู้เป็นไรเปล่าเนี่ย ยังดี เดี๋ยวพร่งนี้จิ๊กคันอื่นไปขับได้นะ
ไม่งั้น คงไม่ยอมออกจากบ้านแน่ๆ ฮ่าๆ








(^^)

ไมค์แขนหัก !?

 




ข่าวลือเนี่ย ก็ช่างลือกันเสียจริง
ไม่รู้ว่าไมค์ไปแขนหักตอนไหนอ่ะ ทำไมถึงลือกันไปได้เนี่ย
งง (-_-*)

เท่าที่เห็นเมื่อวานไมค์ก็ยังยิ้มแย้มร่าเริงอยู่
ให้แฟนคลับจับมือได้เรื่อยๆนะ แขนก็ไม่ได้ใส่เฝือกอะไรด้วย
หรือว่า ไปแอบหักตอนไหนล่ะเนี่ย หรือตาบอดมองไม่เห็นเองหว่า
เอาเถอะ ตอนนี้แขนไมค์ก็ยังสบายดี (มั้ง) 555+



------------------------------------



วันนี้มาทำงานเช้ามาก 8 โมงก็ถึงออฟฟิตแระ
ทั้งๆที่นอน 3 ชั่วโมงเองนะเนี่ย ฮ่าๆ... (เพราะใครเนี่ย 55+)
มาถึงก็ไปร้านหนังสือ เห็น GOSSIP แล้วก็ถึงกับกรี๊ด
เฮ้ย.... !!!



แบบว่านะ รู้สึกสงสารน้องขึ้นมาเลย
ไม่รู้จะเจอกระแสอะไรอีกไหมเนี่ย (- -")



จริงๆแล้วน้องจะเป็นแฟนกับเค้า หรือไม่ได้เป็นแฟนกับเค้า
มันไม่มีผลอะไรกับเราเลย
เป็นแฟนคลับนะ ไม่ใช่จะเลื่อนสถานะไปเป็น "แฟน" ซะหน่อย
และก็ไม่ใช่ว่าเราชอบกอล์ฟ เลยไม่ได้สนใจไมค์
แต่กลับรู้สึกว่า ถ้าน้องได้ทำอะไรนอกจากงาน
แล้วน้องมีความสุขตามที่ใจตัวเองอยากบ้าง... ก็คงดี



ถึงภาพมันจะบาดใจแฟนๆบางคนก็เถอะ
แต่เรากลับชอบที่เห็นน้องมีรอยยิ้มสดใสน่ารักของน้องนะ



จริงๆแล้วเรื่องมันอาจจะเกิดจากความไม่ระวังตัว
แต่จริงๆก็เป็นเรื่องของเขาอยู่ดีน่ะนะ



มันก็ต้องมีบางเวลาที่เค้าอยากจะมีความสุข และเป็นส่วนตัวบ้าง
จะบอกว่าดาราเป็นคนของประชาชน ทุกเรื่องต้องให้ประชาชนรู้ ก็ไม่ใช่นี่
เค้าก็คนๆนึงเหมือนกัน จะเป็นพี่น้อง จะเป็นกิ๊ก หรือเป็นแฟนกัน
ก็ไม่ได้ทำให้เราชอบน้องลดลงไปเลย



น้องก็ยังเป็นน้อง ยังเก่ง และยังพยายามในการทำงาน
มีผลงาน มีรอยยิ้ม และความสุขมาแจกให้กับแฟนๆเสมอ
เด็กอายุ 17 ที่ทำอะไรๆได้ขนาดนี้
เราก็นับถือจะแย่แล้ว...



จริงๆแล้วคนที่จะเรียกตัวเองว่าเป็นแฟนๆ หรือคนที่เคยบอกว่ารักน้องเนี่ย
ก็ไม่น่าจะเป็นอะไรกับข่าวนี้นักนะ
คงไม่ออกมา ด่าน้องให้เสียความรู้สึกกันอีก
อย่าเป็นประเภทถ้าไม่ได้ ก็ทำลายเลย
จะงี่เง่ากันไปใหญ่...



คนนะ จะไป CLEAN ใส บริสุทธิ์ เป็นเทพเจ้าหรือเทวดาได้ไงล่ะ
เฮ้อ...



------------------------------------



ช่วงนี้วุ่นมาก ยิ่งใกล้ไปแล้วยิ่งวุ่นขึ้นเรื่อยๆ
ทั้งเรื่องที่พัก เรื่องตั๋วเครื่องบิน เรื่องวันไป วันกลับ
เรื่องวีซ่า หรือจะเรื่องเกี่ยวกับงานที่จะมีเดทไลน์ในวันอังคารหน้าแล้ว
อะไรๆก็ประดังประเด เง้อ... เหนื่อยจริง



สรุปว่าตอนนี้เปลี่ยนไฟลท์สายการบินเฉยเลย ฮ่าๆ
เปลี่ยนจาก TG ไปบิน SQ แทน แถมได้ที่พักด้วยนะ อิอิ
ไม่ได้คิดอะไรนอกจากว่า ...ใกล้เว้ย... แถมอาหารเช้าอีกต่างหาก
3 วัน 2 คืน รวมทุกอย่างแล้ว แค่ 18000 บาทต่อคน
วู้ววว.... ไปอยู่แบบสบายๆกะเค้าแล้ว ฮ่าๆ
(แต่จากสถิติเมื่อก่อนเนี่ย ไม่เคยตื่นมากินทันเวลาเลย)



ว่าแล้วเดี๋ยวต้องโทรไปบอกเจี๊ยบว่ามีการเปลี่ยนแปลงเวลาไปถึง
แต่ตอนนี้ที่น่ากลัวจริงๆคือว่า วันที่ไปถึงน่ะ คือวันอาทิตย์เลย
ต้องรีบบึ่งนั่งรถไฟเข้าเมืองมาเพื่อ...
งานเริ่ม 10 โมง ยังไม่รู้ว่างานมันจัดที่ไหนเลยเนี่ย
จากนาริตะเข้าโตเกียวก็ 1 ชั่วโมงแระ
ลุ้นเว้ย... สาธุ ขอให้เครื่องบินไวกว่ากำหนดทีเหอะ
ไม่งั้นชั้นจะบินไปทำบ้าอะไร



โอ๊ะ... วันจันทร์นี้น้องจะไปแล้วอ่ะ (> _< )
ตอนนี้ยังไม่เห็นมี list รายการ TV พวกวาไรตี้อะไรของน้องเลย
เห็นแต่ชื่อหนังสือ ที่ว่าไปถ่าย 6-7 เล่ม มันก็ไล่ๆออกมาเรื่อยๆแล้ว
วู้ว... เรื่องเสียเงินนี่มีตลอดศกเล๊ย!



 



 



 




 

จะไปแล้ว

 


คืนนี้ก็บินแล้ว จะเป็นไงเนี่ย
ตอนนี้เครียดนะ หลายๆเรื่องๆ เรื่องงานด้วยแหละ
มันเลยทำให้มั้งเบื่อ ทั้งเซ็ง


เมื่อวานอารมณ์แปรปรวนมาก ก็หลายอย่างอ่ะนะ
ได้ออกไปนั่งนอกบ้านสัก 2 ชั่วโมง นั่งดูดาวที่มองไม่ค่อยจะเห็น
ก็อารมณ์เย็นลง แต่ว่ายุงกัดว่ะ (-*-)


ตอนนี้ก็พยายามค่อยๆคิด ค่อยๆทำ
แต่จริงๆจะไปอยู่แล้วเนี่ย เฮ้อ... จะทำอะไรทันไหมก็ไม่รู้


ขอบคุณทุกคนที่อวยพรนะคะ
หวังว่าจะเป็นทริปที่ดีของเราอีก 1 ทริปเหมือนกัน
สาธุ...



ขอบ่นอะไรหน่อยเหอะ
อยากจะเล่าให้ฟังบางอย่าง มันก็เป็นสิ่งที่ทำให้เราโมโหขึ้นมาอ่ะนะ


ปกติแล้วเรื่องรับฝากซื้อของเนี่ย
ตัวเราไม่ค่อยรับฝากหนังสือนะ
ไปมากี่รอบ ก็ไม่ชอบรับฝากหนังสือ
เพราะมันหนักมาก โอเคเล่มเดียวอ่ะไม่หนัก
แต่หลายๆคน มันก็หลายเล่มน่ะ ก็ลองคิดดู
บางทีก็ปฎิเสธอะไรไม่ค่อยออก เพราะรู้จักกันใช่ไหม
บางคนเราไปถามตัวเขาเองเลย อันนี้ไม่นับ
หรือขนาดบางคน สนิทมาก เจอกันทุกวัน ยังไม่กล้าจะฝากอะไร
แต่บางคนคิดที่จะฝากก็กลับไม่ถามเราสักนิดเลยว่า
"ขนกลับมาไหวไหม" หรือ "ฝากได้เปล่า"
คือไงอ่ะ เอาเงินมาแล้วก็จบ? มันเป็นหน้าที่ที่เราต้องทำหรือเปล่า?
ถ้าคุณจะเอา ชั้นก็ต้องทำใช่มะเนี่ย?


หลายครั้งที่ของเราหนัก จนต้องใช้บริการขนของแทนแบกเอง
บางทีก็ต้องออกเงินค่าของที่น้ำหนักเกินอีก
ไม่รู้เหมือนกันว่าเงินตรงนั้น เราก็ต้องออกเองใช่ไหม
คือออกเองอ่ะ ออกได้ เงินน่ะมี
แต่มันก็รู้สึกว่า มีใครนึกถึงคำว่าความเกรงใจกันบ้างหรือเปล่า
มีน้ำใจกันบ้างไหม
ก็แค่นั้นแหละ


 



ไปแระดีกว่า
ไม่อยากหงุดหงิดอะไรไปกว่านี้
แล้วเจอกันหน้าต่อไป
แล้วจะพยายามมาอัพรีพอร์ตงานจับมือพรุ่งนี้นะ




พีเอส.

ถ้าใครรู้ตัวว่าทำแบบนั้น ก็ไม่ต้องกลัวเราโกรธหรอกนะ
เพราะเราไม่โกรธหรอก เรื่องมันผ่านไปแล้ว
ก็แค่อยากให้รู้ว่า เราก็อึดอัดเป็นเหมือนกัน
อย่าทำตัวแบบนี้กับเราอีก.....
เพราะเราไม่ใช่คนดี ที่จะแบกรับอะไรได้นานนักหรอกนะ
ไม่อยากจะไปด่าให้เสียชื่อว่า เป็นคนรู้จักกัน









(-*-)





โฮฮฮฮ...

 





และแล้วจากการที่จะบอกว่าไปทะเลก็ปิดไม่มิด
ในที่สุดก็บอกป๊าไปตามตรงอยู่ดี ก็มันทำไม่ได้อ่ะ การปิดบังป๊าเนี่ย
จริงๆก็แค่บอกว่าจะไปเที่ยวนะ ป๊ารู้เลย (-*-)
สุดท้ายก็โดนว่าเรื่องการใช้เงินนิดหน่อย แต่ดูเหมือนจะงอนแฮะ
(T_T)





จริงๆก็สมควรถูกด่า คิดๆแล้วก็บ้าดีแท้
เงินตอนนี้ที่ใช้ไปกับการตามดารา มันเอาไปซื้อรถหรูๆได้ในราคาเงินสดแล้วนะเนี่ย
(แต่ถ้าเทียบกับคนอื่นๆที่รู้จัก คงมีคนซื้อบ้านเดี่ยวได้แล้วเลยทีเดียว 555+)


เอาเถอะ อย่างน้อยเราก็ไม่อยากโกหกป๊าอ่ะ
ไม่อยากไม่สบายใจ มีอะไรก็บอกไปตรงๆดีกว่า



เฮ้อ.... ตอนนี้ก็เลยเซ็งๆไปหน่อยอ่ะนะ
อารมณ์จะไม่ค่อยดี
ใครเจอเราดุใส่ก็อย่าตกใจไป ขอโทษด้วย
แต่ไม่นานหรอก เดี๋ยวมันก็ลืม (ฮ่า)


ในที่สุดก็ผ่าน เหอ เหอ
ขอบคุณเบียร์เรื่องไปเอาวีซ่าให้
เปิดมาดู VISA ถึงกับอึ้ง... อะไรมันจะหน้าบวมเหมือนลูกโป่งใกล้แตกขนาดนี้  โฮ
นี่เราอ้วนมากแล้วเหรอเนี่ย!!!


จริงๆตอนแรกที่ไปขอก็แอบตื้นเต้นลุ้นเรื่องผ่าน ไม่ผ่าน
ก็ไม่รู้จะลุ้นไปทำไม ทำอย่างกับเคยไม่ผ่านงั้นแหละ
ครั้งที่ 9 แล้วนะ



การไปญี่ปุ่นครั้งนี้เป็นอะไรที่เครียดที่สุดที่เคยไปมา 8 ครั้งเลย
ทั้งรู้สึกกลัว ทั้งตื่นเต้น เพราะไม่รู้จะเป็นยังไงต่อไป
กลับมาจะดี๊ด๊าแฮปปี้ หรือจะหม่นหมองเศร้าสร้อยไปกว่าเดิม
เดี๋ยวก็รู้.... อีกไม่กี่วันแล้ว เหอ เหอ
ชีวิตตูจะเป็นไงว๊า...




 



พีเอส


ใครจะโอนเงินอะไรก็โอนมาแล้วโทรมาบอกด้วย
ไม่งั้นจะทำงงๆแล้วลืมไปนะ 555+




 





 

รักนะ 24 ชั่วโมง

 



 



ปกติแล้วไม่ดูหนังรัก



ใครรู้จักเราดีก็จะรู้ว่า เป็นคนชอบหนังโฉด
ไม่ก็ฆาตกรรม หรือแวมไพร์ อันนี้จะโปรดมาก
จะแนวแอคชั่น วิทยาศาสตร์ ไซไฟก็ได้ ดูเอามัน
หนังมาร์เวลก็โอเค ดูมาแต่เด็กแล้ว ชอบเหมือนกัน
แต่หนังที่ชอบจริงๆจะออกแนวมืดหม่นหน่อยๆ
ซึ่งหนังรักเนี่ย ไม่ค่อยอยู่ในแนวตัวเองเล๊ย


เมื่อก่อน ไม่มีใครบังคับได้อ่ะนะ
จะไม่ดูหนังที่ไม่อยากดู จนมาตอนนี้อะไรก็เปลี่ยนไป
ตามใจคนอื่นมากขึ้น ก็เลยได้ดูหนังหลายแนวมากขึ้น
นี่แหละ ในที่สุดชั้นก็ไปดู "รักนะ 24 ชั่วโมง"


ตัวเรื่องก็เรื่อยๆ แต่บอกได้เลยว่าน่ารักดี ซึ้งเล็กๆ
ตอนดำเนินเรื่องบางทีก็ดูเรียบๆ แต่ตอนฮาก็ทำเอาไหลตกเก้าอี้ไปเลยจริงๆ
ดีที่ว่าช็อตที่เป็นไฮไลท์ของเรา มันไม่เห็นในโฆษณา
แล้วก็ไม่คิดด้วยว่าจะมีอะไรแบบนี้
เลยฮาจนแบบว่าน้ำตาไหลพราก


ข้อดีของหนังเรื่องนี้ตามความคิดเรา อยู่ที่ตัวแสดงนำเลย
โดยเฉพาะฟิล์ม บทฮีจะน่ารัก ก็น่ารักสดใส ยิ้มทีโลกสว่าง
บทฮีจะเท่จะขรึม โอยยยยย ให้ใจไปเลย เบิ้ลเอ ไอเลิฟยู ฮ่าๆ
สูง แมน เท่ และสุขุม โหดนิดๆ (หรือไม่นิดวะ)
เอาเถอะ แต่พอตอนที่จะหวาน ก็กลับรู้สึกว่าอบอุ่นมากๆ
เง้อออออ......


 


(เพ้อไปสักแว่บ)


 


โฮะ โฮะ ตอนนี้รถเอาไปซ่อมเสร็จแล้ว ดีใจ...
ไม่คิดว่าการไม่มีรถ 1 วันแล้วต้องทำธุระล้านแปดเนี่ย
มันจะเหนื่อยขนาดนี้ คือไงอ่ะ มันเหนื่อยจริงๆนะ
บ้านอยู่นนท์ ทำงานสาธรอะไรงี้ แถมต้องแวะไปวิทยุ ยื่นวีซ่าอีก
ตอนเย็นมาแถวสามเสนอีก คือ โคตรวุ่นอ่ะ
แล้วไม่มีรถ (T_T) คือ ไม่ได้สำออยนะ แต่ไม่ถนัดกับการที่ต้องไปไหนโดยไม่มีรถจริงๆ
รู้สึกว่าลำบาก นั่งแท๊กซี่ก็ลำบากนะ มันมึนๆ ขับก็ไม่ได้ดั่งใจเราด้วย เฮ้อ
ตอนนี้รถเราเรียบร้อยแล้ว เหลือรถหมู ฮ่าๆ เสร็จไวๆนะ



ตอนนี้ซีดีซิงเกิ้ลของกอล์ฟไมค์ก็ออกแล้วที่ฮ่องกง
ญี่ปุ่นก็ได้กันบางส่วนแล้ว
ของไทยก็รอไปก่อน ดังนั้น เอามาฝาก (^^)
















จะหล่อกันไปไหน...
ขอบคุณเบียร์ด้วย แถมด้วยไดอารี่ลูคใหม่
ทำเอากรี๊ดกร๊าด เปิดหน้าไดอารี่ตัวเองทิ้งไว้เลย 555


เฮ้อ... ว่าแต่ยิ่งเห็นยิ่งอยากได้ไวๆแล้วอ้ะ!!!
บายเดอะเวย์ งานจับมือจัดที่โรงแรมชินนากาวะ พรินซ์ ขอรับ
เริ่มกังวล จะถ่อไปทันไหมเนี่ยตู ตั้งชินนากาวะแน่ะ!




(^^)




พีเอส.
ทำไมขามันชอบวิ่งหนี ไม่เข้าใจ
ทั้งๆที่จะไม่ได้เจอกันอีกตั้งนานนะ
โฮฮฮฮ.... เมื่อไหร่จะเลิกกลัวซะทีเนี่ย!!



พีเอส.สอง
ถึงหมู... อย่าหายไปงี้บ่อยนะ
ใจหายว่ะ









E-MOUTH

 





ไม่น่าเชื่อว่าจะทำไปแล้ว
555+



เห็นหน้าตัวเองก็อนาถแล้วอ่ะ ฮ่าๆ
แต่กอล์ฟไมค์เนี่ยหล่อเชียว...  (อยู่แล้ว)



เอาเถอะ เห็นแล้วก็ขำดี นานๆทีมีอะไรฮาๆให้ได้นึกถึง
กอล์ฟอ่ะ หล๊อออ หล่อ ยิ้มตลอดเลย น่ารัก
ส่วนไมกี้เนี่ยนะ น่าหยิกสุดๆ แหม... เด็กอาร๊าย ช่างแซวเสียจริง
ตั้งแต่เริ่มแระ "เรียกน้องก็ได้ฮะ" แหม... ก็ทีมงานบอกว่าให้เรียกพี่กอล์ฟพี่ไมค์อ้ะ
หรือจะตอนจบ พอหมูพูดว่าฝากอะไรถึงแฟนๆ และแม่ยกไหม
ไมค์หันมามองแล้วบอกว่า "แม่ยก"
นี่ๆ... เดี๋ยวเจ้จับหยิกแก้มเลยนี่ (เริ่มประทุษร้ายเด็ก) ฮ่าๆ 
แต่ก็ไมค์ก็น่ารักแหละนะ น่ารักทั้งคู่เลยวันนั้นอ่ะ



จริงๆก็ตั้งแต่ตอนแรกที่เจอกันแล้ว น้องเนี่ยมาแอบฮาเราเฉย
แบบว่าโดนแซวเรื่อง แอ๊บเด็ก จากทีมงาน
ง่ะ มาเรียกเราเจ้เฉยเลย (-*-)
ทำไมอ่ะ อายุเยอะนี่มันเป็นไงฮะ ยังไงใจก็ (ชอบ) เด็กเฟ้ย
ฮ่าๆๆๆๆ



หมดไปอีกเรื่อง มาวันนี้แอบซวยๆ
แบบว่าอะไรไม่รู้ จู่ๆ ฟิวส์พัดลมของรถดันขาด -*-
แล้วมันเป็ยพัดลมที่จะทำงานเมื่อความร้อนขึ้นเกิน 90 องศาอ่ะ
ขับแล้วก็งง เฮ้ย เกิดอะไรขึ้นวะ ทำไมความร้อนขึ้น
ตกใจมาก รถก็ติดเพราะฝนตกอีก
เกือบแย่แน่ะ ดีนะว่า รีบเอารถหลบแถวๆถนนอังรีดูนังต์ทันอ่ะ
ตำรวจก็ใจดี บอกว่าตอนนี้กลับไม่ได้หรอก รถติดมาก
เดี่ยวรถจะร้อน จอดไว้นี่แหละ ไม่ล็อคล้อหรอก
แล้วก็บอกให้ไปเดินเล่น 3 ทุ่มค่อยกลับ
ต้องขอบคุณคุณตำรวจมากมายเลยนะเนี่ย (^^)


ยังดีที่วันนี้มีความสุข ได้เมาท์แตกกะพวกเดิมๆ
พี่อ้อมงี้ มิโอะงี้ ยิ่งอีกตอนกินข้าวเนี่ย ใครมาแอบฟังคงแย่แน่เรย ฮ่าๆ
สนุกดี ไม่เครียด ไม่คิดมาก เฮฮาไปเรื่อย
ผ่อนคลายดีแท้



สรุปว่าพรุ่งนี้ตอนเช้าต้องเอารถไปให้เค้าดูให้
ไม่รู้เป็นไรเปล่าเนี่ย ยังดี เดี๋ยวพร่งนี้จิ๊กคันอื่นไปขับได้นะ
ไม่งั้น คงไม่ยอมออกจากบ้านแน่ๆ ฮ่าๆ








(^^)

ไมค์แขนหัก !?

 




ข่าวลือเนี่ย ก็ช่างลือกันเสียจริง
ไม่รู้ว่าไมค์ไปแขนหักตอนไหนอ่ะ ทำไมถึงลือกันไปได้เนี่ย
งง (-_-*)

เท่าที่เห็นเมื่อวานไมค์ก็ยังยิ้มแย้มร่าเริงอยู่
ให้แฟนคลับจับมือได้เรื่อยๆนะ แขนก็ไม่ได้ใส่เฝือกอะไรด้วย
หรือว่า ไปแอบหักตอนไหนล่ะเนี่ย หรือตาบอดมองไม่เห็นเองหว่า
เอาเถอะ ตอนนี้แขนไมค์ก็ยังสบายดี (มั้ง) 555+



------------------------------------



วันนี้มาทำงานเช้ามาก 8 โมงก็ถึงออฟฟิตแระ
ทั้งๆที่นอน 3 ชั่วโมงเองนะเนี่ย ฮ่าๆ... (เพราะใครเนี่ย 55+)
มาถึงก็ไปร้านหนังสือ เห็น GOSSIP แล้วก็ถึงกับกรี๊ด
เฮ้ย.... !!!



แบบว่านะ รู้สึกสงสารน้องขึ้นมาเลย
ไม่รู้จะเจอกระแสอะไรอีกไหมเนี่ย (- -")



จริงๆแล้วน้องจะเป็นแฟนกับเค้า หรือไม่ได้เป็นแฟนกับเค้า
มันไม่มีผลอะไร