น้ำหนักช้านนนน...
ช่วงนี้น้ำหนักลง!!! ลง ลง ลง จากที่ขึ้นไป 3 โล ตอนนี้ลงมา 2.5 แล้ว ว่องไวดี ภายในวันสองวันเลย 555 น้ำหนักลงมาจากอาการกินข้าวไม่ลง ไม่รู้ทำไมความอยากอาหารถึงไม่มี (-"-) เวลาคิดอะไรมากๆมักจะเป็นแบบนี้ทุกที แก้ไม่เคยหาย เอ้า! ก็ถือว่ารับๆมันไปเป็นข้อดี (ตรงไหน?) ในช่วงนี้ละกัน
วันเกิดกอล์ฟปีนี้ ไม่ได้มีอะไรพิเศษ ก็คิดว่าน้องน่าจะมีความสุขดีอยู่ ส่วนเราก็แฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้น้องเงียบๆคนเดียวเหมือนเคย ของขวัญก็ยังไม่ได้ให้ จริงๆจะต้องบอกว่ายังไม่ได้ซื้อมากกว่าหรือเปล่านะ? ก็ยังคิดไม่ออกว่าจะให้อะไร ปกติแล้วชอบให้ในสิ่งที่เค้าอยากได้ หรือสิ่งที่เค้าจะได้ใช้มากกว่าอ่ะนะ ดังนั้นปีนี้ไม่รู้ว่าฮีอยากได้อะไร เราก็ทดไว้ก่อน ฮ่าๆ แต่ถ้าให้กอล์ฟเนี่ย ต้องให้น้องไมค์ไปพร้อมๆกันด้วยใช่ม๊า เหอ เหอ
เออ... จริงๆวันเกิดกอล์ฟเราก็ไม่ได้อยู่คนเดียวนิ สาวน้อยต้องเข้าโรงพยาบาล แต่ก็นะ วันนี้ก็ออกแล้ว ก็รักษาเนื้อรักษาตัวดีๆเหอะ จะได้ไม่เจ็บไข้ได้ป่วย การไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐนะจ้ะ 555 จะว่าไปปีลิงเหมือนกันเนี่ย ป่วยบ่อยเหมือนกันเลยเว้ย เฮ้ออออ... ทำบุญๆ (พูดอย่างกะมีเวลาว่างตรงกันซะงั้น)
แต่เพราะได้ไปโรงพยาบาล เราก็เลยได้ไปหาหมอไปด้วย ท่าทางจะแพ้ไอ้สัตว์ตัวเล็กๆที่ติดอยู่กะขนน้องปอมอ้ะ โฮฮฮฮฮ... แพ้ผื่นขึ้นไปซะทั้งตัว แถมอยู่ใกล้ๆก็น้ำมูกไหลไม่หยุดอีก ยังดีที่ไม่ต้องถึงขั้นพ่นยาเหมือนน้องไมค์ เฮ้ออออ เศร้าจิต เอาเถอะ แต่ถ้ามีมาใกล้ๆก็เล่นอยู่ดีแหละ ชอบบบบบ นู๋ปอมน่าร๊ากกกก (>_<)

ก็ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองนะ ปากก็บอกว่าไม่แคร์อะไร แต่ก็ดูเหมือนว่า อะไรๆมันก็เอฟเฟคตรงๆกับตัวเราเหมือนกันแฮะ คิดแล้วก็เซ็งๆ แต่ก็เอาเถอะ อะไรมันจะเกิดก็เกิดไป สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ดีใจที่สุดก็คือ มีคนเข้าใจ เชื่อใจและรู้ว่าตัวเราเป็นยังไง ทั้งๆที่ไม่ต้องพูดอะไรออกไปเลย ขอบคุณมากมายสำหรับสิ่งที่มีค่าเหล่านี้
ขอบคุณค่ะ

เอ๊ะ? EMO นี้ออกแนวน่ากลัวไปนิ๊สเนาะ 555
