Storythai

ช่วงนี้งานหนักมากมาย งานเยอะจนอยากมีมือ มีหัวออกมาเพิ่มแล้วเนี่ย หรือจะให้ดี ขอแยกร่างออกมาเลยดีกว่า ใช้มันมาช่วยๆทำงานหน่อย เอ๊ะ... เริ่มออกแนวน่ากลัวเนาะ ฮ่าๆ

ช่วงนี้ถึงแม้ทำงานหนักมาก แต่เวลาว่างแม้นิดนึง ก็จะชอบคิดถึงอะไรบางอ่างที่เกิดขึ้นในอาทิตย์ที่ผ่านมา มันไม่ใช่เรื่องดีๆอะไรกับน้องหรอก ช่วงนี้เค้าอยู่ไหน ชั้นยังไม่รู้เล๊ย คงถ่ายละครอะไรๆอยู่ล่ะมั้ง โลเคชั่นก็มีเต็มไปหมด จะไปรู้ได้ไงว่าเค้าจะไปไหน ก็คงเป็นคิวที่ไม่ได้เปิดเผยล่ะมั้ง ตอนนี้เหล่าแฟนคลับก็เงียบเหงากันไปล่ะนะ ก็ไม่มี Event อะไรๆให้ไปเจอเลย คิดว่าก็คงเป็นเหมือนกันทุกคนแหละ (มั้ง) ดังนั้นใครเศร้าใจเรื่องนี้อยู่ ก็อย่าเพิ่งคิดอะไรมากไป (ปลอบใจตัวเองด้วย 555)

ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา แม้จะเป็นเรื่องที่ทำเอาเราตกใจ (มากๆ) อยู่ แต่ว่าไม่รู้สินะ อย่างที่เคยบอกๆไป เราชื่นชมคนที่ทุ่มเทอะไรๆให้น้องเสมอ แต่เพราะแฟนคลับแต่ละคนก็มีความต้องการในแต่ละแบบ ซึ่งแสดงออกมาไม่เหมือนกัน มันไม่มีใครไปตัดสินใครได้หรอกว่าทำดีหรือเปล่า มันขึ้นอยู่กับวิจารณญาณของแต่ละคนมองนั่นแหละ ส่วนความเหมาะสมก็เหมือนกัน มันก็ขึ้นอยู่กับแต่ละคนอีกนั่นแหละ

เราเคารพความคิดดีๆแบบนั้นนะ แม้วิธีการที่แสดงออกไปอาจจะไม่เหมือนคนอื่นๆ แต่ตรงนั้นโดยส่วนตัวเราก็คิดว่า ไม่มีใครจะมีสิทธิ์ไปตัดสินว่ามันเป็นเรื่องไม่ดีหรือเปล่าล่ะนะ เพราะถ้ามองในอีกมุม มันก็มีความหวังดีให้กับน้องเหมือนกัน เอาเถอะ แต่เรื่องที่ทำเราตกใจมากมายคือ จำนวนผู้คนที่รู้เรื่องนี้...

ก็ไม่รู้ว่าหรอกใครรู้อะไรมากแค่ไหน แล้วยังสงสัยกันอยู่ว่าไปรู้กันมาได้ยังไง ยังสงสัยอยู่ เพราะโดยตัวเราก็ไม่คิดจะพูดให้เรื่องมันเกิดขึ้นหรอก เลยงงสุดๆ แต่ก็เถอะนะ ใครจะรู้อะไร รู้เท่าไหน รู้จากใคร ก็ช่างเถอะ แต่จะดีกว่าไหม ถ้าทุกคนจะคิดจะไม่กระพือให้สิ่งที่ผ่านไปแล้วกลายเป็นเรื่องที่ต้องมาบาดหมางกัน ยังไงเราทุกคนมันก็ขึ้นชื่อว่าเป็นแฟนคลับเหมือนๆกันทั้งนั้น ถ้าแต่ละคนออกมาสาดกันไปมา เรื่องมันก็ไม่จบ อีกอย่าง... อยากให้นึกถึงสิ่งที่น้องไมค์เขียนในเจอนัลไว้

"สามัคคีกันเถอะคับ... รักกันเข้าไว้"

GM mee gun kae 2 kon tae tong take care fanclub took kon...tae fanclub mee gun pen 100 pen 1000...take care GM mai dai lor kub?pom kor hyang deaw....samakee gun ter kub...ruk gun kao wai..

หลายๆเรื่องที่ผ่านๆมา ทำให้เราเรียนรู้ได้สิ่งหนึ่งว่า อะไรๆที่เป็นการพูดจากปากต่อปากไป บางทีความจริงอาจจะถูกบิดเบือนไปบ้างเสมอ ก็นะ เรื่องแบบนี้สำหรับตัวเราแล้ว ก็จะฟังหูไว้หู อะไรที่ไม่ได้เจอมากับตัว  ก็ต้องควรจะคิดและไตร่ตรองก่อนที่จะรับสารนั้นๆด้วย

เอาเถอะ ตอนนี้ไม่รู้ว่าเรื่องราวอะไรจะดำเนินไปถึงไหนแล้ว บางเรื่องที่มันวกกลับมาหาตัวเราเอง ยังทำให้เราตกใจเลย ทำไมอะไรๆถึงถูกเปลี่ยนเนื้อหาไปได้ถึงเพียงนี้ บอกตรงๆว่า เราก็รู้สึกเซ็งกับอะไรแบบนี้เหมือนกันนะ แต่ก็จะให้ออกมานั่งพิมพ์ลงไดอารี่ก็ใช่ที่ มันไม่ใช่เรื่องที่เราจะต้องเล่าทุกอย่างออกมาให้กับทุกคนฟังซะหน่อย อีกอย่างก็นั่นแหละนะ มันอาจจะมาจากการพูดที่ถูกเติมแต่งอะไรไปแล้วก็ได้ อโหสิว่ะเรื่องแบบนี้

สุดท้ายแล้ว ตัวเราอาจจะตกไปเป็นขี้ปากชาวบ้านให้ด่ากันสนุกสนาน ถูกทำให้คนเกลียด คนชอบ หรือถูกชื่นชมจากใครต่อใครก็เถอะ (สองอันหลังคงไม่มี...) มันก็ไม่เป็นไรหรอก ตราบเท่าที่คนที่เรารัก และคนที่มีอิทธิพลกับการใช้ชีวิตของเรา เค้ารู้และเข้าใจในเรื่องราวทั้งหมด แค่ตรงนั้นมันก็เป็นเพียงแค่พื้นที่เล็กๆที่ทำให้ตัวเรามีความสุขแล้วล่ะ

อืม ส่วนใครมีอะไรอยากจะคุย ก็คุยมาตรงๆได้นะ ขอเลยว่าอย่าทำตัวเป็น หมาลอบกัด กล้าๆก็เข้ามาคุยตรงๆเลยเหอะ อย่าดีแต่ปาก ทำเป็นคิดว่าตัวเองรู้ทุกเรื่องแล้วประเมินคนอื่นได้เหรอไง โดนใครเป่าหูจนหูเบาไปแค่ไหนแล้ว อย่า ล้ำเส้น กันให้มากนัก แต่เพราะไม่อยากเอาเรื่องไม่เป็นเรื่องออกมาทำให้เป็นเรื่อง ถ้าไม่นิ่งมันก็ไม่จบ แต่ถ้าอยากจะออกมาด่ากันนัก ชั้นก็ไม่อยู่นิ่งเป็นพระอิฐพระปูนให้ด่าฟรีๆหรอกว่ะ เผื่อคราวนี้จะได้ก่อปัญหาให้มันสมชื่อ "ตัวปัญหา" สักหน่อย

ขอโทษสำหรับคนที่ไม่รู้เรื่องอะไรแล้วต้องมาอ่านสิ่งที่พิมพ์ระบายไว้ค่ะ

PS.

ไดอารี่นี้คอมเม้นต์ได้ก็ต่อเมื่อต้อง login หรือว่ากรอกทุกข้อความในช่องว่างค่ะ พวกเมลอะไรงี้ก็ต้องกรอกนะ ถึงจะเม้นต์ได้อ่ะจ้ะ