สระแก้วทริป (2)
งานสืบสานวัฒนธรรมเบื้องบูรพา และงานกาชาดจังหวัดสระแก้ว ประจำปี 2551
ชื่อยาวเนาะ แต่ก็เป็นงานที่ดูครึกครื้นดี ด้วยความที่ไม่เคยไปจังหวัดสระแก้ว ก็เลยต้องแบกแผนที่ทางหลวงไปด้วย เพื่อความชัวร์ 555 หลังจากนัดแนะกันได้ ก็มีผู้ร่วมทริปทั้งหมด 6 คนไปเสี่ยงกัน ต้องใช้คำว่าเสี่ยงเลย เพราะไม่รู้จักกันจริงๆว่าจะวิ่งไปกันทางไหน แล้วก็ดำๆน้ำกันไป ดูแผนที่อ่านป้ายกันไปเรื่อย ทางก็ไปยากเหมือนกัน เพราะส่วนมากจะเจอเส้นที่เป็น 2 เลนแบบสวนกันไปมา อันตรายอยู่ แต่ก็ค่อยๆไปกันอะเนาะ
ระหว่างทางเจอร้านกาแฟ ก็แนวๆว่าอยากกิน คุยกันไปคุยกันมาก็ เฮ้ย ถึงทางเข้าแล้ว มือปืนของเรา (เบียร์) หักพวงมาลัยทันที โอ้วววว... นี่ถ้าดึงเบรกมือด้วยคงเรียกว่าดริ๊ฟไปแล้ว ล้อเกือบปัด (เวอร์) 555 แล้วเราก็ได้พักเบรกระหว่างทางเป็นกาแฟ และผัดไทกุ้งสดฝีมือพี่ปู ขอบคุณนะค๊าบ
หลังจากนั้นก็เดินทางกันต่อ มุ่งไปยังสถานที่จัดงาน คือ สามแยกสระแก้ว ได้ข่าวว่ามีมั่วๆทางกันไปตามระเบียบ ได้ก้อนโคลนติดล้อรถมาด้วยเหอะ 555
ถึงสถานที่จัดงานตั้งแต่ 6 โมงเย็น มองไปมีหลายเวทีก็เลยเดินเซอร์เวย์ถามทางว่าจัดที่เวทีไหน ได้อินฟอร์เมชั่นมาว่า น้องเล่นประมาณ 5 ทุ่ม โอ้วววววววว.... (เสียสติไปพักนึง) พอได้ที่ทางเสร็จ ก็พากันไปเข้าซุ้มของสภากาชาด "เราช่วยกาชาด กาชาดช่วยเรา" ก็ทำบุญไปตักไข่มัจฉากันไป งานนี้มีโชคดีเล็กน้อย ข้าพเจ้าได้หมอน เบียร์ได้ผ้าขนหนู แล้วคนอื่นๆได้นม ได้หนมกันไป 555 หลังจากนั้นก็ไปกินข้าวกันที่ร้านฝั่งตรงข้ามงาน กินไปยุงกัดไป ขนาดเอาลมเป่าแล้ว ก็ยังทนไม่ได้ สุดท้ายก็เลยตัดสินใจ นั่งมอไซด์รับจ้างไปเซเว่นที่ใกล้สุด โฮกกกกกกก... นั่งเป็นกิโลเลยอ้ะ ไกลมากกกก ลมตีหน้า ตีผมจนหัวเหอฟูสุดๆ แต่ก็ขำดี ไปซื้อยากันยุงและพารามา แล้วก็นั่งหัวฟูกลับมาที่ร้านอาหารอีกที ระหว่างเดินเข้าร้านอาหาร จังหวะที่เท้าของข้าพเจ้ายกขึ้น มันก็ยกไปแตะบางอย่างเข้า แล้วไอ้ "บางอย่าง" นั้น ก็กระเด้งลอยไปแล้วก็ลงพื้น ก่อนมันจะ "กระโดด!!!" เชี่ยยยย... ชั้นเตะกบหรือคางคกเหรอไงเนี่ย กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด....
พอกลับมาที่ร้านอาหารก็นั่งสางผม เพราะมันฟูมาก แล้วก็ทาโลชั่นกันยุง หลังจากนั้นก็จ่ายเงินก่อนจะพากันกลับไปที่งาน ตอนเข้างานเพิ่งสังเกตว่า ที่นี่ทหารเยอะมาก ทุกๆจุดจะมีทหารอยู่ ทั้งทางเข้าออก หรือหน้าซุ้มกาชาด บ้างก็ถืออาวุธสงครามด้วย สำหรับเรามันน่าตกใจอยู่นะ ก็เลยนึกได้ว่า จังหวัดสระแก้วนี่ก็คือ ชายแดนอยู่เหมือนกัน คนที่นี่ก็อาจจะเห็นเป็นเรื่องธรรมดาแล้วหรือเปล่า แต่ในชีวิตประจำวันที่เราอยู่ ค่อนข้างจะไม่ชินนะ
พอกลับมาในงานมองเห็นซุ้มของยามาฮ่า โอ้ว นั่น... เห็นใบแฮนด์บิลโฆษณาของฟีโน่ ก็หยิบเลยค่ะ ตอนอยู่กรุงเทพ หรือไปงานฟีโน่ ไม่เคยได้นะ มาได้เอาที่นี่ แล้วก็เห็นของดงบังกับอีลิแกนซ์ ก็เลยหยิบมาด้วย เห็นแจจุงก็นึกถึงกอล์ฟไปด้วยอีก 555 ก็ความเห็นส่วนตัวน่ะนะ
แล้วก็เอาของไปเก็บที่รถกัน ก่อนจะหยิบพวกเก้าอี้ซักผ้าตัวจิ๋ว และเสื่อมาปูนั่งรอกันที่หน้าเวที ตอนนั้นเวลา 2 ทุ่ม ยังแทบไม่มีใครเลยอยู่แถวนั้น แล้วเราก็ปูรอ หลังจากนั้นก็เริ่มมีคนมานั่งข้างๆ มายืนดู รู้สึกตัวอีกทีผู้คนมากมายก็มานั่งเต็มไปหมด บนเวทีก้มีการแสดงของลูกทุ่งเวทีไทย นั่งดูยาวตั้งแต่ 2 ทุ่ม ยัน 5 ทุ่มได้อ่ะ ตอนนั้นก็ได้เวลาแล้ว
พอพิธีกรประกาศชื่อว่า ต่อไปพบกับกอล์ฟไมค์ เท่านั้นแหละ ฝูงชนวิ่งกันมาจากทุกทิศทุกทางมาออกันด้านหน้าเวที ฝุ่นตลบกันเลยทีเดียว แบบว่าจราจลเลยอ่ะ น้องนี่ดึงความสนใจได้สุดๆจริงๆนะเนี่ย ส่วนเราก็โชคดีนะที่มีอุปกรณ์เสริมอย่างเก้าอี้ตัวน้อย เลยทำให้สามารถยืนขึ้นมาดูได้กะเค้า
List เพลงวันนี้ (7 เพลงเดิมฮ่า)
FFY
ที่ปรึกษา
เซ็ง
เถียงกันทำไม
Slowmotion
คนใจง่าย
คนคนเดียวกัน
งานนี้เพลงแรกกอล์ฟมากับแว่นตาอันใหม่ขอบส้ม เข้ากับเสื้อส้มสดสุดๆ คอสตูมน้องก็ดูอย่างรูปด้านล่างนะค๊า งานนี้ขอบคุณเจ้าเก้าอี้ตัวน้อยที่ทำให้สามารถเก็บภาพมาฝากกันได้ แต่เอาจริงๆนะ ขนาดเรายืนบนเก้าอี้แล้ว ก็ยังถ่ายไม่ได้เท่าไหร่เลย เจอคุณผู้ชายหัวเม่นด้านหน้าสกัดดาวรุ่งไปเรียบร้อย หัวเค้าสูงพอๆกับเราบนเก้าอี้เลย โฮฮฮ... เกิดมาเตี้ยก็ซวยงี้เอง
เพลงแรกน้องก็เต้นสุดๆ แล้วต่อด้วยเพลงที่ปรึกษาและเซ็ง เซ็งน้องไมค์ก็มาด้วยเสื้อกล้ามเลยทีเดียว ทำเอาคนรอบข้างฮือฮาขึ้นมาเลย ทั้งชายและหญิง จริงๆก็ตั้งแต่น้องมาแล้วล่ะ คือ มีคนชมน้องตลอดแบบ หล่อบ้าง เท่บ้าง หน้าเล็กบ้าง เด็ดๆคือของไมค์นี่ก็จะชมหุ่นดี หุ่นเฟิร์มอะไรงี้ เราฟังไปก็ยิ้มไปด้วย





ตลอดเวลาระหว่างน้องเล่นนี่ จะเหมือนเกิดจราจล คือ วุ่นวายมาก ตรงที่เรายืนอยู่ คือ จะมีเด็กตัวเล็กๆวิ่งเข้าไป แล้วก็วิ่งออกมา ทำให้ตัวไหวตลอด แต่ก็ยังต้องประคองกล้องไว้ หรือไม่ก็มีป้าๆมาเบียด ไม่ก็ดึงแขนข้าพเจ้าที่ถือกล้องอยู่ โอยยยย แค่กล้องก็หนักจะตายแล้ว ยังเจอแรงป้าอีก หรือว่าที่ทำให้หยะแหยงสุด หรือมีผู้ายเอาหลังมาถูหลังข้าพเจ้า มันหยึ๋ยมากอ่ะ (T_T) เขยิบหนีก็แล้ว ถองไปก็แล้ว หรือทั้งศอก ทั้งดันออกก็แล้วเหอะ ก็ยังไม่หยุด จนมีเบียร์มาระวังหลังให้ น่ากลัวมากมาย จริงๆน่ากลัวกว่านั้นคือ ด้านหลังมีคนตีกัน!!! โอ้วววว เพลงกอล์ฟไมค์นะค๊าบ จะตีกันทามม๊ายยยยยย...
เอาเป็นว่างานนนี้ถ่ายรูปลืมตายกันมาก ทั้งวิ ทั้งเรา มือวีดีโออย่างมี่ หรือพี่ปูกับกี้ก็สู้สุดๆ มือป้ายไมค์อย่างเบียร์ หรือมือป้ายกอล์ฟอย่างพี่ปูกับกี้ก็ถือแล้วก็โยกกัน แบบว่าทุกคนทำหน้าที่อย่างเต็มที่อ่ะ สู้ดีจริงๆ ขอบคุณเบียร์ด้วยที่ระวังภัยให้ อารมณ์ว่าถ้าข้างหลังมันตีกันแบบลูกหลงจะมา ชีคงลากทุกคนออกไปเป็นแน่
กลับมาเรื่องน้องต่อ วันนี้น้องเอาใจไปเต็มๆเลยเหอะ
เริ่มด้วยน้องไมค์ชี้มา.... โอ้ว.... ชี้มาเสร็จ ข้าพเจ้าก็กรี๊ดค่ะ แต่ขำเบียร์ที่ชีหันหน้าหันหลังก่อน อารมณ์ว่าขอชัวร์ว่าชี้มาทางนี้จริงป่าว คือ ไม่รู้ดิ มันอาจจะเป็นเล็กน้อยมากนะ ในสายตาคนอื่นๆ หรือคนที่ถูกทักบ่อยๆ แต่สำหรับเรามันทำให้ดีใจมากอ่ะ ถือกล้องกรี๊ดเลย
>
หรือจะกอล์ฟกับช็อตที่ "ป้ายไฟ... เยี่ยมมาก" เสียสติค่า เสียสติ กรี๊ดและกรี๊ดไปเลยทีเดียว แบบมันเป็นเรื่องเล็กน้อยจริงๆนะ แต่การทักนิดๆหน่อยๆของน้อง มันสร้างกำลังใจได้สุดๆเลยอ่ะ ขอบคุณน้องสองคนที่น่ารักให้นะคับ (>_<)

มี MC น่ารักๆของกอล์ฟตอนนึงที่บอกว่า วันนี้กล้องเยอะแยะเลย แล้วฮีก็ไปทักทางซ้าย แล้วพอกลับมาตรงกลาง กอล์ฟก็พีซสองนิ้วมา โหยยยย... เสียสติอีกแล้วข้าพเจ้า กรี๊ดลืมตัว ได้ข่าวว่าถือกล้อง จะกรี๊ดทำไม ก็เลยถ่ายชอตนั้นได้เบลอ เสียใจ (T_T) แต่ยังดี ชอตนี้วิได้นะ มีแอบฮานิดนึง ตอนที่กอล์ฟไปทางขวา แล้วพอจะทักทาย กอล์ฟคงเห็นอะไรจากบนเวทีแหละ แล้วกอล์ฟก็บอกว่า "ทางนี้แนวมาก..." ทำเอาเราขำออกมาเลย น้องน่ารักมาก (แซว)




วันนี้ไม่รู้ไมค์เป็นอะไร ยกมือไหว้บ่อยมาก หรือว่าบนเวที น้องจะเห็นอะไรหรือเปล่า? คนตีกัน หรือคนหน้ากวน แนวว่า อย่าทำอะไรกันเลยค๊าบ ดูคอนเสิร์ตดีๆกันเถอะนะค๊าบบบ (แซวเล่น) แต่งานนี้จะเห็นตลอดเลยว่า ด้านหลังเวทีจะมีพี่แพรยืนเป็นกังวลอยู่ มีทหารยืนรักษาความปลอดภัยด้วย แบบว่า... สุด สุด

มีตอนพักเบรคระหว่างเพลง ทางผู้จัดงาน เค้าให้น้องขายบัตรกาชาด ใบละ 50 บาท โหย ขายดีมากๆอ่ะ คนเข้าไปรุมๆกันเลยทีเดียว ก็อยากจะซื้ออยู่นะ แต่ขอรักษาตำแหน่งยืนไว้ดีกว่า ตอนที่น้องมาขายแถวหน้าเวทีนี่ ถึงขั้นมีทหารมารักษาความปลอดภัยมากมายเลยเหอะ

วันนี้น้องร้องเพลงแบบไม่ค่อยดำน้ำแล้วนะ โดยเฉพาะ Slowmotion น้องร้องได้อ่ะ!! ทั้งคู่เลยนะ ปลาบปลื้มๆ จำเนื้อได้แล้ว เย้ๆๆ เพลงเถียงกันทำไมก็ร้องได้แล้วเหมือนกัน ก็พยายามช่วยน้องร้องแล้วนะ แต่ก็ไม่ดังพอ แนวว่าคนแถวนั้นร้องกันไม่ได้เท่าไหร่ แต่ถึงอย่างนั้น คนที่ดุทุกคนก็สนุกไปกับการแสดงนะ ทั้งปรบมือตามจังหวะ กรี๊ดกร๊าด หรือจะร้องเชียร์แบบโย่วๆ ตามจังหวะ อย่างเพลง Slowmotion นี่เรียกความครึกครื้นได้เลยทีเดียว ทังผู้ชายและผู้หญิงเลย
จะว่าไปเพลง Slowmotion กลายเป็นเพลงที่เรารอดูเลยนะ แบบว่าวันนี้น้องจะแรงขนาดไหน 555 แต่เสียดายที่ถ่ายรูปกอล์ฟแทบไม่ได้เลยอ่ะ คุณหัวเม่นนอกจากจะสูงแล้ว ฮีก็ตรบมือเอามัน 555 เอาเถอะ ทำใจได้แหละ ทุกคนมาดูก็ต้องสนุกแบบนี้แหละน๊า คนเสิร์ตถึงจะมันส์ ตอนนั้นเราก็เลยยิงไมค์แทน มุมได้อยู่ รูปที่ได้มาแต่ละช็อต จะเซ็กซี่ไปไหนค๊าาาา คุณน้องขา....


ตอนจบงานวันนี้ เหมือนน้องจะดูรีบๆหน่อยนึง คือ ด้วยความที่ดึกแล้วด้วย คนตีกันด้วยล่ะมั้ง บรรยากาศออกแนวน่ากลัวอยู่ ตอนเราเดินออกก็แบบชุลมุนเลยอ่ะ ตำรวจทหารอะไรๆก็กำลังห้ามทัพกันเลย เฮ้อ เมื่อแอลกอฮอล์เข้าปากคนเราทีเนี่ย สติสัมปชัญญะก็หลุดกัน ความอดทนอดกลั้นก็ไม่ค่อยจะมี กระทบกระทั่งกันหน่อยก็เป็นเรื่องเป็นราว เศร้าจัง
หลังจากรวมพลเก็บของใส่รถอะไรๆกันได้ ก็พาตัวเองออกจากสระแก้ว ขากลับก็กลับอีกทางนะค๊า งานนี้ก็ยังต้องเปิดแผนที่กันอยู่ต่อไป เปิดไปเปิดมา พอเข้านครนายกได้ก็หลงเลยอ่ะ เฮ้ย ใครเอาป้ายบอกเลขไปไว้ไหนเนี่ย รู้สึกตัวก็ตอนเห็นป้ายเขียนว่า ไป อ.องครักษ์ ไปกรุงเทพฯ อะไรงี้ ก็เลยไม่ใช่เลี้ยวนี้แล้วล่ะ เพราะจะไปสระบุรีเพื่อจะส่งพี่ปูกัน ก็วนกลับออกมา เพื่อไปทางเก่า แต่สุดท้ายก็ถึงที่หมายโดยสวัสดิภาพ ระหว่างทางเหมือนเห็นรถตู้คุ้นๆด้วยแหละ ฮ่าๆ แต่นั่นก็เรื่องของเขา เราก็ไปของเรา พอส่งพี่ปูเสร็จ ก็วิ่งเข้ากรุงเทพฯ แล้วเรากับเบียร์ก็ลงจากรถวิแถว รพ. วิภาวดี เพื่อต่อแท๊กซี่เข้าบ้าน ถึงประมาณตีสาม ไม่อยากจะคิดว่า วิจะถึงบ้านกี่โมงเลยเหอะ
ทริปนี้หนุกหนานมาก ขอบคุณวิ มี่ พี่ปู กี้ที่ไปเฮฮาด้วยกันนะคับ คราวหน้ามี ก็ไปกันอีกน๊า
ขอบคุณเบียร์ มือปืนที่ขับรถดีๆ แถมเป็นคนระวังหลังให้เราด้วย
สุดท้ายขอบคุณสองหนุ่มสุดหล่อที่สร้างความประทับใจให้ยิ้มกันไม่หุบเลยทีเดียว (^^)
งานนี้เอารูปมาฝากบางส่วน ที่เหลือดูทั้งหมดได้ที่ GMZ Webboard (<-- จิ้มได้เลย) นะคะ
PS
- งานนี้เพิ่งมารู้ทีหลังว่า มีคนปล่อยข่าวลือกัน แนวว่าที่งานมีการวางระเบิด! กรี๊ดดดด ลืออะไรกันน่ากลัวไปไหมมมมม
- "ถึงเราจะจะดู BAD ไปหน่อย แต่ก็รักหมดใจนะค๊าบบบบบ...." (ฮิ้วววววววว....) พิชญะจริงๆ น่าร๊ากกกกกกก (ชมได้หมด) 555

แค่อ่าน ไม่ได้ยินกับหู ยังปลื้ม.. ยิ้มๆ เลยค่า
วันนั้นเหมือนพี่ๆเตรียมตัวออกรบกันเลย.. ลุยๆมากๆ
สนุกใช่ไม๊ค๊า??
บรรยากาศงานถึงจะน่ากลัว แต่ศิลปินก็น่ารักมากๆเลย
ปล.กอล์ฟจะใส่เสื้อตัวนี้ไปงานของธนชาติไม๊น๊า เข้าคอนเซ็ปเค้าไรงี้ ^^